భగవద్గీత చాప్టర్ - 18 పార్ట్ - C

సర్వకర్మాణ్యపి సదా కుర్వాణోమద్వ్యపాశ్రయః !
మత్ర్పసాదాదవాప్నోతి శాశ్వతం పదమవ్యయమ్ !! 56

సర్వకర్మాణి - అపి - సదా - కుర్వాణః - మద్వ్యపాశ్రయః
మత్ర్పసాదాత్ - అవాప్నోతి - శాశ్వతం - పదం - అవ్యయం  

సర్వకర్మాణి - సర్వకర్మలను, సదా - ఎల్లప్పుడును, కుర్వాణః అపి - చేయుచున్న వాడైనను, మద్వ్యపాశ్రయః - నన్నే శరణు పొందినవాడు, మత్ర్పసాదాత్ - నా అనుగ్రహము వలన, అవ్యయం - నాశరహితమైన, శాశ్వతం - శాశ్వతమైన, పదం - పదమును, అవాప్నోతి - పొందుచున్నాడు.

సమస్తకర్మలయందును కర్తృత్వభావమును వదలి, ఆయాకర్మల ఫలరూపమైన సమస్తభోగములను త్యజించి, నన్నే ఆశ్రయించిన కర్మయోగి కర్మలను అన్నింటిని సర్వదాచేయుచును నాకృప సనాతనమైన శాశ్వతమైన మోక్షమును పొందుచున్నాడు

చేతసా సర్వకర్మాణి మయి సన్న్యస్య మత్పరః !
బుద్ధియోగముపాశ్రిత్య మచ్చిత్తః సతతం భవ !! 57

చేతసా - సర్వకర్మాణి - మయి - సంన్యస్య - మత్పరః
బుద్ధియోగం - ఉపాశ్రిత్య - మచ్చిత్తః - సతతం - భవ


చేతసా - మనస్సుచేత, సర్వకర్మాణి - సర్వకర్మలను, మయి - నాయందు, సంన్యస్య - ఉంచి, మత్పరః - మత్పరాయణుడై, బుద్ధియోగం - బుద్ధియోగమును, ఉపశ్రిత్య - అవలభించి, సతతం - ఎల్లప్పుడును, మచ్చిత్తః - నాయందు చిత్తము గలవాడవు, భవ - కమ్ము.

సర్వకర్మలను మనసా, వాచా, కర్మణా నాకే అర్పించి, సమబుద్ధి రూపయోగమును అవలభించి, మత్పరాయణుడవై సంతతము చిత్తమును నా యందే గలవాడవు కమ్ము.

మచ్చిత్తః సర్వదుర్గాణి మత్ప్రసాదాత్ తరిష్యసి !
అథ చేత త్వమహంకారాత్ న శ్రోష్యసి వినక్ష్యసి !! 58

మచ్చిత్తః - సర్వదుర్గాణి - మత్ప్రసాదాత్ - తరిష్యసి
అథ - చేత్ - త్వం - అహంకారాత్ - న - శ్రోష్యసి - వినక్ష్యసి

మచ్చిత్తః - నాయందు చిత్తముగలవాడవై, మత్ర్పసాదాత్ - నా అనుగ్రహమువలన, సర్వదుర్గాణి - సర్వసంకటములను, తరిష్యసి - దాటగలవు, అథ - ఒకవేళ, త్వం - నీవు, ఆహంకారాత్ - అహంకారమువలన, న శ్రోష్యసి చేత్ - వినజాలనిచో, వినక్ష్యసి - నశించిపోయేదవు.

పైన తెలుపుబడిన విధముగా నాయందు చిత్తమును నిల్పినచో, నా కృపవలన సమస్త కష్టముల నుండియు సునాయాసముగా బయట పడగలవు. ఒకవేళ అహంకార కారణమున నా వచనములను పెడచెవిన బెట్టినచో చెడిపోవుదువు.
యదహంకారమాశ్రిత్య న యోత్స్యి ఇతి మన్యసే !
మిథ్యైష వ్యవసాయస్తే ప్రకృతిస్త్వాం నియోక్ష్యతి !! 59

యత్ - అహంకారం - ఆశ్రిత్య - న - యోత్స్యే - ఇతి - మన్యసే
మిథ్యా - ఏషః - వ్యవసాయః - తే - ప్రకృతిః - త్వాం - నియోక్ష్యతి


యత్ అహంకారం - ఏ అహంకారమును, ఆశ్రిత్య - ఆశ్రయించి, న యోత్స్యే ఇతి - యుద్ధము చేయనని, మన్యసే - తలచుచున్నావో, తే - నీయొక్క, ఏషః - ఈ, వ్యవసాయః - ప్రయత్నము, మిథ్యా - వ్యర్థము, త్వాం - నిన్ను, ప్రకృతిః - స్వభావము, నియోక్ష్యతి -  నియోగింపగలదు.

అహంకారంతో నేను ఈ యుద్ధమును చేయను అని నీవు నిశ్చయించు కొనుట వృథా, నీ స్వభావమే ...
స్వభావజేన కౌంతేయ నిబద్ధః స్వేన కర్మణా !
కర్తుం నెచ్ఛసి యన్మోహాత్ కరిష్యస్యవశోపి తత్ !! 60

స్వభావజేన - కౌంతేయ - నిబద్ధః - స్వేన - కర్మణా
కర్తుం - న - ఇచ్ఛసి - యత్ - మోహాత్ - కరిష్యసి - అవశః - అపి - తత్

కౌంతేయ - అర్జునా, యత్ - దేనిని, కర్తుం - చేయుటకు, మోహాత్ - మోహము వలన, న ఇచ్ఛసి - ఇచ్చగింపవో, తత్ - దానిని, స్వభావజేన - స్వభావసిద్ధమైన, స్వేన - నీదైన, కర్మణా - కర్మచేత, నిబద్ధః - బంధింపబడినవాడవై, అవశః అపి - పరవశుడవై కూడా, కరిష్యసి - చేయుదవు.

ఓ కౌంతేయా ! మోహము వలన నీవు చేయుటకు ఇష్టపడని కర్మను గూడ నీ పురాకృత స్వాభావిక కర్మలచే బంధింపబడి, తత్ప్రభావమున నీవు పరవశుడవై చేస్తావు.

ఈశ్వరః సర్వభూతానాం హృద్దేశేర్జున తిష్ఠతి !
భ్రామయన్ సర్వభూతాని యంత్రారూఢాని మాయయా !! 61

ఈశ్వరః - సర్వభూతానాం - హృద్దేశే - అర్జున - తిష్ఠతి
భ్రామయన్ - సర్వభూతాని - యంత్రరూఢాని - మాయయా

అర్జున - అర్జునా, ఈశ్వరః - ఈశ్వరుడు, యంత్రారూఢాని - యంత్రము నధిష్టించిన వారివలె, సర్వభూతాని - సమస్త ప్రాణులను, మాయయా - మాయాశక్తిచేత, భ్రామయన్ - త్రిప్పుచు, సర్వభూతానాం - సమస్తప్రాణుల యొక్క, హృద్దేశే - హృదయ ప్రదేశమునందు, తిష్ఠతి - ఉన్నాడు.

అర్జునా ! శరీరరూపయంత్రములను అధిరోహించిన సర్వప్రాణుల హృదయములయందు అంతర్యామిగానున్న పరమేశ్వరుడు తన మాయచేత వారి వారి కర్మలను అనుసరించి, వారి హృదయములలో వెలుగుచున్నాడు.

తమేవ శరణం గచ్ఛ సర్వభావేన భారత !
తత్ర్పసాదాత్ పరాం శాంతిం స్థానం ప్రాప్స్యసి శాశ్వతమ్ !! 62

తం - ఏవ - శరణం - గచ్ఛ - సర్వభావేన - భారత
తత్ర్పసాదాత్ - పరాం - శాంతిం - స్థానం - ప్రాప్స్యసి - శాశ్వతం


భారత - అర్జునా, సర్వభావేన - సర్వభావములచేత, తం ఏవ - అట్టి పరమేశ్వరునే, శరణం - శరణు, గచ్ఛ - పొందుము, తత్ర్పసాదాత్ - అతని అనుగ్రహము వలన, పరాం - ఉత్తమమైన, శాంతిః - శాంతిని, శాశ్వతం - శాశ్వతమైన, స్థానం - మోక్షమును, ప్రాప్స్యసి - పొందగలవు.

అర్జునా ! అన్ని విధములుగా ఆ పరమేశ్వరునే శరణుకోరుము. అతని కృపచేతనే పరమశాంతిని, శాశ్వతమైన మోక్షమును పొందగలవు.

ఇతి తే జ్ఞానమాఖ్యాతం గుహ్యాద్గుహ్యతరం మయా !
విమృశ్యైదశేషేణ యథేచ్ఛసి తథా కురు !!  63

ఇతి - తే - జ్ఞానం - ఆఖ్యాతం - గుహ్యాత్ - గుహ్యాతరం - మయా
విమృశ్య - ఏతత్ - అశేషేణ - యథా - ఇచ్ఛసి - కురు

ఇతి - ఇట్లు, గుహ్యాత్ - గుహ్యమైన దానికంటెను, గుహ్యతరం - రహస్యమైన, జ్ఞానం - జ్ఞానము, మయా - నాచేత, తే - నీ కొరకు, ఆఖ్యాతం - చెప్పబడినది, ఏతత్ - దీనిని, అశేషేణ - పూర్తిగ, విమృశ్య - విచారణచేసి, యథా - ఏ విధముగ, ఇచ్ఛసి - అభిలషింతువో, తథా - అలాగున, కురు - చేయుము.

ఈ మాదిరిగా అతి రహస్యమైన జ్ఞానమును నేను నీకు తెలియజేసితిని. ఇప్పుడు నీవు ఈ పరమ గోప్యమైన జ్ఞానమును పూర్తిగా గ్రహించి, నీకు తోచినటుల చేయుము.

సర్వగుహ్యతమం భూయః శృణు మే పరమం వచః !
ఇష్టోసి మే దృఢమితి తతో వక్ష్యామి తే హితమ్ !! 64

సర్వగుహ్యతమం - భూయః - శృణు - మే - పరమం - వచః
ఇష్టః - అసి - మే - దృఢం - ఇతి - తతః - వక్ష్యామి - తే - హితం

భూయః - మరల, సర్వగుహ్యతమం - పరమ రహస్యమైనదియు, పరమం - ఉత్తమమైనదియు నగు, మే - నాయొక్క, వచః - వాక్కును, శృణు  - వినుము, మే - నాకు, దృఢం - నిశ్చయముగ, ఇష్టః - ఇష్టుడవు, అసి ఇతి - అయి యున్నావని, తతః - అందువలన, తే - నీ కొరకు, హితం - హితమును, వక్ష్యామి - చెప్పుచున్నాను.

సమస్త గోప్య విషయములయందును పరమ అసహ్యమైన నావచనములను మరొక్కసారి వినుము. నీవు నాకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రుడవు అగుటవలన నీ మేలు కోరి చెప్పుచున్నాను.

మన్మనా భవ మద్భక్తో మద్యాజీ మాం నమస్కురు !
మామేవైష్యసి సత్యం తే ప్రతిజానే ప్రియోసి మే !! 65

మన్మనాః - భవ - మద్భక్తః - మద్యాజీ - మాం - నమస్కురు
మాం - ఏవ - ఏష్యసి - సత్యం - తే - ప్రతిజానే - ప్రియః - అసి - మే

మన్మనాః - నాయందుమనస్సు కలవాడవు, మద్భక్తః - నాయందు భక్తి కలవాడవు, మద్యాజీ - నన్ను అర్పించువాడవు, భవ - కమ్ము, మాం - నన్ను, నమస్కురు - నమస్కరింపుము, మాం ఏవ - నన్నే, ఏష్యసి - పొందగలవు, మే - నాకు, ప్రియః - ఇష్టుడవు, అసి - అయియున్నావు, తే - నీకు, సత్యం - సత్యమును, ప్రతిజానే - ప్రతిజ్ఞచేసి చెబుతున్నాను.

ఓ అర్జునా ! నీవు నాయందే మనస్సునుంచుము. నా భక్తుడవు కమ్ము. నన్నే సేవింపుము. నాకు ప్రణమిల్లుము. ఇట్లు చేయుట వలన నన్నే పొందగలవు. అది ప్రతిజ్ఞ చేసి చెప్పుచున్నాను.
సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజ !
అహం త్వా సర్వపాపేభ్యోమోక్షయిష్యామి మా శుచః !! 66

సర్వధర్మాణ పరిత్యజ్య - మాం - ఏకం - శరణం - వ్రజ
అహం - త్వా - సర్వపాపేభ్యః - మోక్షయిష్యామి - మా - శుచః


సర్వధర్మాన్ - సమస్తధర్మములను, పరిత్యజ్య - విడిచిపెట్టి, మాం - నన్ను, ఏకం - ఒక్కనినే, శరణం - శరణమును, వ్రజ - పొందుము, అహం - నేను, త్వా - నిన్ను, సర్వపాపేభ్యః - సకలపాపముల నుండి, మోక్షయిష్యామి - విడిపించెదను, మా శుచః - శోకింపకుము.

సర్వధర్మములను అనగా సమస్తకర్తవ్యకర్మలను నాకు సమర్పింపుము. సర్వశక్తిమంతుడను, సర్వధారుడను పరమేశ్వరుడను ఐన నన్నే శరణుజొచ్చుము. అన్ని పాపముల నుండియు నిన్ను నేను విముక్తుని గావించెదను. నీవు శోకింపవలదు.

ఇదం తే నాతపస్కాయ నాభక్తాయ కదాచన !
న చాశుశ్రూషవే వాచ్యం న చ మాం యోభ్యసూయతి !! 67

ఇదం - తే - న - అతపస్కాయ - న - అభక్తాయ - కదాచన
న - చ - అశుశ్రూషనే - వాచ్యం - న - చ - మాం - యః - అభ్యసూయతి


తే - నీకొరకు, ఇదం - ఈ బోధ, కదాచన - ఒకప్పుడును, అతపస్కాయ - తపస్విగానివానికి, న వాచ్యం - ఉపదేశింపదగదు, అభక్తాయః - భక్తుడు గాని వానికి, అశుశ్రూషవే చ - శుశ్రూషచేయనివానికి, న వాచ్యం - చెప్పదగదు, యః - ఎవడు, మాం - నన్ను, అభ్యసూయతి చ - ద్వేషించుచున్నాడో, న వాచ్యం - చెప్పగూడదు.

తపస్సంపన్నుడు కానివానికిని, భక్తిరహితునకును, నన్ను ద్వేషించువానికి నీవు ఈ గీతారూప రహస్యోపదేశమును ఎన్నడునూ చెప్పరాదు.

య ఇదం పరమం గుహ్యం మద్భక్తేష్వభిదాస్యతి !
భక్తిం మయి పరాం కృత్వా మామేవైష్యత్య సంశయః !! 68

యః - ఇమం - పరమం - గుహ్యం - మద్భక్తేషు - అభిధాస్యతి
భక్తిం - మయి - పరాం - కృత్వా - మాం - ఏవ - ఏష్యతి - అసంశయః  

యః - ఎవడు, పరమం - పరమమైన, గుహ్యం - గుహ్యమైనటువంటి, ఇమం - దీనిని, మద్భక్తేషు - నా భక్తుల యందు, అభిధాస్యతి - చెప్పునో, సః - వాడు, మయి - నాయందు, పరాం - ఉత్తమమైన, భక్తిం - భక్తిని, కృత్వా - చేసి, అసంశయః - సంశయరహితుడై, మాం ఏవ - నన్నే, ఏష్యతి - పొందగలడు.

నా యందు పరమభక్తి కలిగి, ఈ పరమగోప్యమైన గీతోపదేశమును అనగా గీతాశాస్త్రమును నా భక్తుల మదిలో పదిలపరచువాడు నన్నే పొందగలడు. ఇందేమాత్రమూ సందేహము లేదు.

న చ తస్మాన్మనుష్యేషు కశ్చిన్మే ప్రియకృత్తమః !
భవితా న చ మే తస్మాత్ అన్యః ప్రియతరో భువి !! 69

న - చ - తస్మాత్ - మనుష్యేషు - కశ్చిత్ - మే - ప్రియకృత్తమః
భవితా - న - చ - మే - తస్మాత్ - అన్యః - ప్రియతరః - భువి


మనుష్యేషు - మనుష్యులయందు, తస్మాత్ - వానికంటెను, మే - నాకు, ప్రియకృత్తమః - మిక్కిలి ఇష్టమొనర్చువాడు, కశ్చిత్ - ఒకడును, న చ - లేడు, మే - నాకు, తస్మాత్ - వానికంటె, అన్యః - ఇతరుడు, ప్రియతరః - మిగుల ప్రియమైనవాడు, భువి - భూమి యందు, న చ భవితాః - ఉండబోడు.

మనుష్యులలో అతనిని మించిన భక్తుడెవ్వడును లేడు. అంతేగాక అతనివలె గాని, అతనిని మించిగాని నాకు ప్రియమైన వాడు భూమండలమున మరియొకడు భవిష్యత్తులోను ఉండబోడు.
అధ్యేష్యతే చ య ఇమం ధర్మ్యం సంవాదమావయోః !
జ్ఞానయజ్ఞేన తేనాహమ్ ఇష్టః స్వామితి మే మతిః !! 70

అధ్యేష్యతే - చ - యః - ఇమం - ధర్మ్యం - సంవాదం - ఆవయోః
జ్ఞానయజ్ఞేన - తేన - అహం - ఇష్టః - స్యాం - ఇతి - మే - మతిః


ఆవయోః - మనయొక్క, ధర్మ్యం - ధర్మప్రయోజనమైన, ఇమం - ఈ, సంవాదం - సంవాదమును, యః - ఎవడు, అధ్యేష్యతే చ - చదువబోవుచున్నాడో, తేన - వానిచేత, జ్ఞానయజ్ఞేన - జ్ఞానయజ్ఞము చేతను, అహం - నేను, ఇష్టః - పూజితుడను, స్యాం - అగుదును, ఇతి - అని, మే - నాయొక్క, మతిః - నిశ్చయము.

ధర్మయుక్తమైన మనసంవాదరూపమైన ఈ గీతాశాస్త్రమును పఠించువాడు జ్ఞానయజ్ఞము ద్వారా నన్ను పూజించువాడని నా ఉద్దేశ్యము.

శ్రద్ధా వాననసూయశ్చ శృణుయాదపి యో నరః !
సోపి ముక్తః శుభాన్ లోకాన్ ప్రాప్నుయాత్ పుణ్యకర్మణామ్ !! 71

శ్రద్ధావాన్ - అనసూయః - చ - శృణుయాత్ - అపి - యః - నరః
సః - అపి -  ముక్తః - శుభాన్ - లోకాన్ - ప్రాప్నుయాత్ - పుణ్యకర్మణాం

యః - ఏ, నరః - నరుడు, శ్రద్ధావాన్ - శ్రద్ధవంతుడును, అనసూయః చ - అసూయ లేనివాడునునై, శృణుయాత్ అపి - ఆలకించునో, సః అపి - వాడును,  ముక్తః -  ముక్తుడై, పుణ్యకర్మణాం - పుణ్యకర్మల యొక్క, శుభాన్ - శుభకరమైన, లోకాన్ - లోకములను, ప్రాప్నుయాత్ - పొందును.

శ్రద్ధాదరములు గలవాడును, దోషదృష్టి లేనివాడును ఐన మనుష్యుడు గీతాజ్ఞానమును వినుటవలన గూడ పాపవిముక్తుడైన, పుణ్యకర్మలను ఆచరించువారు పొందు ఉత్తమలోకములను పొందుచున్నాడు.
కచ్చిదేతచ్ఛ్రుతం పార్థ త్వయైకాగ్రేణ చేతసా !
కచ్చిదజ్ఞానసమ్మోహః ప్రణష్టస్తే ధనంజయ !! 72

కచ్చిత్ - ఏతత్ - శ్రుతం - పార్థ - త్వయా - ఏకాగ్రేణ - చేతసా
కచ్చిత్ - అజ్ఞానసమ్మోహః - ప్రనష్టః - తే - ధనంజయ


పార్థ - అర్జునా, ఏతత్ - ఇది, త్వయా - నీచేత, ఏకాగ్రేణ - నిశ్చలమైన, చేతసా - మనస్సుతో, శ్రుతం కచ్చిత్ - శ్రవణము చేయబడినది గదా, ధనంజయ - అర్జునా, తే - నీ యొక్క, అజ్ఞానసమ్మోహః - అజ్ఞానము వలన కలిగిన మోహము, ప్రనష్టః కచ్చిత్ - పోయినదిగదా.

అర్జునా ! ఈ గీతాశాస్త్రమును నీవు ఏకాగ్రచిత్తముతోవింటివా ? ఓ ధనంజయా ! అజ్ఞానజనితమైన నీ  మోహము నశించినదా ?
అర్జున ఉవాచ
నష్టోమోహః స్మృతిర్లబ్ధా త్వత్ర్పసాదాన్మయాచ్యుత !
స్థితోస్మి గతసందేహః కరిష్యే వచనం తవ !! 73

నష్టః - మోహః - స్మృతిః - లబ్ధాః - త్వత్ప్రసాదాత్ - మయా - అచ్యుత
స్థితః - అస్మి - గతసందేహః - కరిష్యే - వచనం - తవ


అచ్యుత - కృష్ణా, త్వత్ప్రాసాదాత్ - నీ అనుగ్రహము వలన, మోహః - మోహము, నష్టః - నశించునది, మయా - నాచేత, స్మృతిః - స్మృతి, లబ్ధా - పొందబడినది, గతసందేహః - సందేహములు తొలగి, స్థితః - ఉన్నవాడను, అస్మి - అగుచున్నాను, తవ - నీ యొక్క, వచనం - ఆజ్ఞను, కరిష్యే - ఆచరింతును.

అర్జునుడు పలికెను - ఓ అచ్యుతా ! నీ కృపచే నా మోహము పూర్తిగా తొలగినది. జ్ఞానము పొందితిని. ఇప్పుడు సంశయ రహితుడనైతిని. కనుక నీ ఆజ్ఞను ఆచరించెదను.
సంజయ ఉవాచ
ఇత్యహం వాసుదేవస్య పార్థస్య చ మహాత్మనః !
సంవాదమిమశ్రౌషమ్ అద్భుతం రోమహర్షణమ్ !! 74

ఇతి - అహం - వాసుదేవస్య - పార్థస్య - చ - మహాత్మనః
సంవాదం - ఇమం - అశ్రౌషం - అద్భుతం - రోమహర్షణం


అహం - నేను, ఇతి - ఇట్లు, వాసుదేవస్య - శ్రీకృష్ణుని యొక్కయు, మహాత్మనః - మహాత్ముడగు, పార్థస్య చ - పార్థుని యొక్కయు, అద్భుతం - అద్భుతమైనదియు, రోమహర్షణం - గగుర్పాటును కలిగించునదియునగు, ఇమం - ఈ, సంవాదం - సంవాదమును, అశ్రౌషం - వింటివి.

సంజయుడు పలికెను - ఈ విధముగా శ్రీవాసుదేవునకును మహాత్ముడైన అర్జునకును మధ్య జరిగిన సంవాదమును వింటివి. అది ఆశ్చర్యకరమైనది. తనువు జలదరిస్తోంది.

వ్యాసప్రసాదాచ్ఛ్రుతవాన్ ఏతద్గుహ్యతమ పరమ్ !
యోగం యోగేశ్వరాత్ కృష్ణాత్ సాక్షాత్ కథయతః స్వయమ్ !! 75

వ్యాసప్రసాదాత్ - శ్రుతవాన్ - ఏతత్ - గుహ్యం - అహం - పరం
యోగం - యోగేశ్వరాత్ - కృష్ణాధ్ - సాక్షాత్ - కథయతః - స్వయం


వ్యాసప్రసాదాత్ - వ్యాసభగవానుని అనుగ్రహము వలన, గుహ్యం - గుహ్యమైనదియు, పరం - ఉత్తమమైనదియునగు, ఏతత్ - ఈ, యోగం - యోగమును, స్వయం - స్వయముగ, కథయతః - చెప్పనటువంటి, యోగేశ్వరాత్ - యోగేశ్వరుడైనట్టి, కృష్ణాత్ - శ్రీకృష్ణుని వలన, అహం - నేను, సాక్షాత్ - ప్రత్యక్షముగ, శ్రుతవాన్ - వినివాడనైతిని.

వేదవ్యాసునికృపవలన దివ్యదృష్టిని పొందినవాడనై, పరమరహస్యమైన ఈ యోగమును యోగేశ్వరుడైన శ్రీకృష్ణభగవానుడు అర్జునునకు చెప్పుచుండగా నేను ప్రత్యక్ష్యముగా వినగలిగాను.

రాజన్ సంస్కృత్య సంవాదమ్ ఇమమద్భుతమ్ !
కేశవార్జునయోః పుణ్యం హృష్యామి చ ముహుర్ముహుః !! 76

రాజన్ - సంస్కృత్య - సంస్కృత్య - సంవాదం - ఇమం - అద్భుతం
కేశవార్జునయోః - పుణ్యం - హృష్యామి - చ - ముహుర్ముహుః


రాజన్ - రాజా, పుణ్యం - పుణ్యకరమైన, ఇమం - ఈ, అద్భుతం - ఆశ్చర్యకరమైన, కేశవార్జునయోః - కృష్ణార్జునులయొక్క, సంవాదం - సంవాదమును, సంస్కృత్య - తలచితలచి, ముహుర్ముహుః - మాటిమాటికిని, హృష్యామి చ - సంతసించుచున్నాము.

ఓ రాజా ! శ్రీ కృష్ణభగవానునకును అర్జునునకును మధ్య జరిగిన రహస్యమైన ఈ సంవాదము అతి పుణ్యప్రదమైనది. అత్యద్భుతమైన ఈ సంవాదమును అనుక్షణము పదేపదే స్మరించుచు నేను పరవశించిపోతున్నాను.

తచ్చ సంస్కృత్య సంస్కృత్య రూపమత్యద్భుతం హరేః !
విస్మయో మే మహాన్ రాజన్ హృష్యామి చ పునఃపునః !! 77

తత్ - చ - సంస్కృత్య - సంస్కృత్య - రూపం - అతి - అద్భుతం - హరేః
విస్మయః - మే - మహాన్ - రాజన్ - హృష్యామి - చ - పునః - పునః


రాజన్ - రాజా, హరేః - శ్రీకృష్ణునియొక్క, అత్యద్భుతం - మిక్కిలి అద్భుతమైన, తత్ - ఆ, రూపం చ - రూపమును, సంస్కృత్య - తలచి తలచి, మే - నాకు, మహాన్ - గొప్ప, విస్మయః - ఆశ్చర్యము కలుగుచున్నది, పునః పునః చ - మరలా మరల, హృష్యామి చ - సంతసించుచున్నాను.

ఓ రాజా ! అత్యంత విలక్షణము, పరమాద్భుతము, అపూర్వము ఐన ఆ శ్రీహరిరూపమును పదేపదే స్మరించుచు, నేను పొందుచున్న సంభ్రమాశ్చర్యములకు హద్దు లేదు. తత్ర్పభావమున మరలమరల సంతోషము కలుగుతోంది.

యత్ర యోగేశ్వరః కృష్ణో యత్ర పార్థో ధనుర్ధరః !
తత్ర శ్రీర్విజయో భూతిః ధ్రువా నీతిర్మతిర్మమ !! 78

యత్ర - యోగేశ్వరః - కృష్ణ - యత్ర - పార్థః - ధనుర్ధరః
తత్ర - శ్రీః - విజయః - భూతి - ధ్రువా - నీతిః - మతిః - మమ


యత్ర - ఎచ్చట, యోగేశ్వరః - యోగేశ్వరుడగు, కృష్ణః - శ్రీకృష్ణుడు, యత్ర - ఎచ్చట, ధనుర్ధరః - ధనుస్సును ధరించిన, పార్థః - అర్జునుడు, తత్ర - అచ్చట, శ్రీః - లక్ష్మియు, విజయః - విజయము, భూతిః - ఐశ్వర్యము, ధ్రువా - స్థిరమగు, నీతిః - నీతియు, ఇతి - అని, మమ - నా యొక్క, మతిః - అభిప్రాయము.
ఎక్కడ యోగేశ్వరుడైన శ్రీకృష్ణభగవానుడును, గాండీవధనుర్ధారియైన అర్జునుడును ఉండునో అక్కడ సంపదలును, సర్వవిజయములును, సకలైశ్వర్యములును, సుస్థిరమైన నీతియుండును అని నా అభిప్రాయము.
ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు
బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే
మోక్షసన్న్యాసయోగోనామ అష్టాదశోధ్యాయః !!
ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః

భగవద్గీత చాప్టర్ - 18 పార్ట్ - B

రాగీ కర్మఫలప్రేప్సుః లుబ్దో హింసాత్మకోశుచిః !
హర్షశోకానిన్వితః కర్తా రాజసః పరికీర్తితః !! 27

రాగీ - కర్మఫలప్రేప్సుః - లుబ్దః - హింసాత్మకః - అశుచిః
హర్షశోకాన్వితః - కర్తా - రాజసః - పరికీర్తితః


రాగీ - అనురాగము గలవాడు, కర్మఫలప్రేప్సుః - కర్మఫలము నాశించెడివాడు, లుబ్ధః - లుబ్ధుడును, హింసాత్మకః - హింసా స్వభావము గలవాడు, అశుచిః - శుచిత్వము లేనివాడు, హర్షశోకాన్వితః - హర్షశోకములతో గూడినవాడునగు, కర్తా - కర్త, రాజసః - రాజసుడని, పరికీర్తితః - చెప్పబడినాడు.

ఆసక్తియుతుడు, కర్మఫలములకై ఆరాటపడువాడు, లోభి, ఇతరులను కష్టపెట్టు స్వభావము గలవాడు, అపవిత్ర ప్రవర్తన గలవాడు, హర్ష శోకములకు లోనగువాడు రాజసకర్త అని చెప్పబడ్డాడు.
అయుక్తః ప్రాకృతః స్తబ్దః శఠోనైష్కృతికోలసః !
విషాదీ దీర్ఘసూత్రీ చ కర్తా తామస ఉచ్యతే !! 28

అయుక్తః - ప్రాకృతః - స్తబ్దః - శఠః - నైష్కృతికః - అలసః
విషాదీ - దీర్ఘసూత్రీ - చ - కర్తా - తామసః - ఉచ్యతే


అయుక్తః - యుక్తుడు కానివాడు, ప్రాకృతః - పామరుడు, స్తబ్దః - జడుడు, శఠః - వంచకుడు, నిష్కృతికః - ఇతరులను మోసగించి నష్టపరచువాడు, అలసః - సోమరియు, విషాదీ - దుఃఖస్వభావము గలవాడు, దీర్ఘసూత్రీ చ - కాలయాపన చేయువాడు నగు, కర్తా - కర్త, తామసః - తామసుడని, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నాడు.

జితేంద్రియుడు కానివాడు, సుశిక్షితుడు కానివాడు, మూర్ఖుడు మొండివాడు, ధూర్తుడు, అకారణముగ ఇతరులవృత్తులకు విఘాతము కల్గించువాడు, సదా చింతాగ్రస్తుడు, సోమరి, కార్యాచరణమునందు ఉపేక్షతో కాలము గడుపుచుండువాడు అను (దీర్ఘసూత్రి) - లక్షణములను గలవానిని తామసకర్త అని చెప్పబడ్డాడు.

బుద్దేర్భేదం ధృతేశ్చైవ గుణతస్త్రివిధం శృణు !
ప్రోచ్యమానమశేషేణ పృథక్త్వేన ధనంజయ !! 29

బుద్ధేః - భేదం - ధృతేః - చ - ఏవ - గుణతః - త్రివిధం - శృణు
ప్రోచ్యమానం - అశేషేణ - పృథక్త్వేన - ధనంజయ

ధనంజయ - అర్జునా, గుణతః - గుణములను బట్టి, బుద్ధేః - బుద్ధియొక్కయు, ధృతేః చ ఏవ - ధైర్యము యొక్కయు, పృథక్త్వేన - వేరువేరుగా, అశేషణ - సంపూర్ణముగ, ప్రోచ్యమానం - చెప్పబడుచున్న, త్రివిధం - మూడువిధములైన, భేదం - భేదమును, శృణు - వినుము.

ఓ ధనంజయా ! ఇప్పుడు నీవు బుద్ధి, ధృతులను గూడ గుణభేదముల ననుసరించి మూడు విధములుగా, విభాగ పూర్వకముగా ఆ విషయము వినుము.

ప్రవృత్తిం చ నివృత్తిం చ కార్యాకార్యే భయాభయే !
బంధం మోక్షం చ యా వేత్తి బుద్ధిః సా పార్థ సాత్త్వికీ !! 30

ప్రవృత్తిం - చ - నివృత్తిం - చ - కార్యాకార్యే - భయాభయే
బంధం - మోక్షం - చ - యా - వేత్తి - బుద్ధిః - సా - పార్థ - సాత్త్వికీ 


పార్థ - అర్జునా, యా - ఏ, బుద్ధి, ప్రవృత్తిం చ - ప్రవృత్తి విషయమును, నివృత్తిం చ - నివృత్తివిషయమును, కార్యా కార్యే - కార్యమును, అకార్యమును, భయాభయే - భయమును అభయమును, బంధం - బంధమును, మోక్షం చ - మోక్షమును, వేత్తి - గ్రహించుచున్నదో, సా - ఆ, బుద్ధిః, సాత్త్వికీ - సాత్త్వికమైనది.

ప్రవృత్తి,మార్గమును, నివృత్తిమార్గమును, కర్తవ్యమును, అకర్తవ్యమును, భయమును, అభయమును, అట్లే బంధనమును, మోక్షమును యథార్థముగా తెలిసికొను బుద్ధి సాత్త్వికమైనది.

యయా ధర్మమధర్మం చ కార్యం చాకార్యమేవ చ !
అయథావత్ ప్రజానాతి బుద్ధిః సా పార్థ రాజసీ !! 31

యయా - ధర్మం - అధర్మం - చ - కార్యం - చ - అకార్యం - ఏవ - చ
అయథావత్ - ప్రజానాతి - బుద్ధిః - సా - పార్థ - రాజసీ

పార్థ - అర్జునా, యయా - ఏ బుద్ధిచేత, ధర్మం - ధర్మమును, అధర్మం - అధర్మమును, కార్యం చ - కార్యమును, అకార్యం ఏవ చ - అకార్యమును, అయథావత్ - యథార్థము కానట్లు, ప్రజానాతి - తెలిసికొనుచున్నదో, సా - ఆ, బుద్ధిః - బుద్ధి, రాజసీ - రాజసికమైనది.

ఓ పార్థా ! ధర్మాధర్మముల యొక్కయు, కార్యాకార్యముల యొక్కయు, యథార్థ తత్త్వములను తెలియజాలని బుద్ధిని రాజసబుద్ధి యనబడుతోంది.

అధర్మం ధర్మమితి యా మన్యతే తమసావృతా !
సర్వార్థాన్ విపరీతాంశ్చ బుద్ధిః సా పార్థ తామసీ !! 32

అధర్మం - ధర్మం - ఇతి - యా - మన్యతే - తమసా - ఆవృతా
సర్వార్థాన్ - విపరీతాన్ - చ - బుద్ధిః - సా - పార్థ - తామసీ


పార్థ - అర్జునా, యా - ఏ, బుద్ధిః - బుద్ధి, తమసా - అజ్ఞానముచేత, ఆవృతా - ఆవరింపబడినదియై, అధర్మం - అధర్మమును, ధర్మం ఇతి - ధర్మమనియు, సర్వార్థాన్ - సర్వవిషయములను, విపరీతాన్ చ - విపరీతభావము గలవానినిగను, మన్యతే తలంచుచున్నదో, సా బుద్ధిః - ఆ బుద్ధి, తామసీ - తామసికమైనది.

ఓ అర్జునా ! తమోగుణావృతమైనందున అధర్మమును ధర్మముగను, అట్లే ఇతర విషయములను తద్విపరీతముగను భావించు బుద్ధిని తామస బుద్ధి అంటారు.
ధృత్యా యయా ధారయతే మనః ప్రాణేంద్రియక్రియాః !
యోగేనావ్యభిచారిణ్యా ధృతిః సా పార్థ సాత్త్వికీ !!  33

ధృత్యా - యయా - ధారయతే - మనః - ప్రాణేంద్రియక్రియాః
యోగేన - అవ్యభిచారిణ్యా - ధృతిః - సా - పార్థ - సాత్త్వికీ


పార్థ - అర్జునా, యయా - ఏ, ధృత్యా - ధృతిచేతను, మనః ప్రాణేంద్రియక్రియాః - మనస్సు, ప్రాణము, ఇంద్రియముల చేష్టలు, అవ్యభిచారిణ్యా - చెదరనుటువంటి, యోగేన - యోగముచేత, ధారయతే - ధరింపబడుచున్నవో, సా - ఆ, ధృతిః - ధైర్యము, సాత్త్వికీ - సత్త్వగుణ ప్రధానమైనది.

అర్జునా! ఇటువంటి చలింపని ధారణాశక్తితో మనుష్యుడు ధ్యానయోగము ద్వారా మనఃప్రాణేంద్రియక్రియ క్రియలను ధారణచేయు శక్తిని సాత్త్వికధృతి అంటారు.
యయా తు ధర్మకామార్థాన్ ధృత్యా ధారయతేర్జున !
ప్రసంగేన ఫలాకాంక్షీ ధృతిః సా పార్థా రాజసీ !! 34

యయా - తు - ధర్మకామార్థాన్ - ధృత్యా - ధారయతే - అర్జున
ప్రసంగేన - ఫలాకాంక్షీ - ధృతిః - సా - పార్థ - రాజసీ


పార్థ - అర్జునా, అర్జున - అర్జునా, యయా - ఏ, ధృత్వా తు - ధృతిచేతను, ఫలాకాంక్షీ - ఫలమునాశించువాడు, ప్రసంగేన - కోరికతో, ధర్మకామార్థాన్ - ధర్మకామములను, ధారయతే - ధరించు చున్నాడో, సా - ఆ, ధృతిః - ధృతి, రాజసి - రాజసికమైనది.
కాని, ఓపార్థా ! అర్జునా ! కర్మఫలేచ్చగల మనుజుడు మిక్కిలి ఆసక్తితో ధర్మార్థకామవిషయములను ధారణచేయు శక్తిని రాజసధృతి అంటారు.

యయా స్వప్నం భయం శోకం విషాదం మదమేవ చ !
న విముంచతి దుర్మేధా ధృతిః సా పార్థ తామసీ !! 35

యయా - స్వప్నం - భయం - శోకం - విషాదం - మదం - ఏవ - చ
న - విముంచతి - దుర్మేధాః - ధృతిః - సా - పార్థ - తామసీ


పార్థ - అర్జునా, దుర్మేధాః - దుర్ముద్ధిగలవాడు, యయా - దేనిచే, స్వప్నం - స్వప్నమును, భయం - భయమును, శోకం - శోకమును, విషాదం - విషాదమును, మదం ఏవ చ - మదమును, న విముంచతి - విడువకున్నాడో, సా - ఆ, ధృతిః - ధృతి, తామసీ - తామసికమైనది.

అర్జునా! నిద్ర, భయము, చింతాశోకములు, ఉతన్మత్తతలను విడువక, దుర్మతియైన మనుష్యుడు వాటినే సంతతము ధారణచేయుచుండును. అట్టి ధృతిని, తామసధృతి అంటారు.

సుఖం త్విదానీం త్రివిధం శృణు మే భభరతర్షభ !
అభ్యాసాద్రమతే యత్ర దుఃఖాంతం చ నిగచ్చతి !! 36

సుఖం - తు - ఇదానీం - త్రివిధం - శృణు - మే - భరతర్షభ
భ్యాసాత్ - రమతే - యత్ర - దుఃఖాంతం - చ - నిగచ్చతి 


భరతర్షభ - అర్జునా, యత్ర - ఎచ్చట, అభ్యాసాత్ - అభ్యాసమువలన, రమతే - రామించు చున్నాడో, దుఃఖాంతం చ - దుఃఖనాశమును కూడ, నిగచ్చతి - పొందుచున్నాడో, మే - నాచేత, ఇదానీం - ఇప్పుడు, త్రివిధం - మూడు విధములైన, సుఖం తు - సుఖమును, శృణు - వినుము.

ఓ భరతశ్రేష్ఠా ! మూడు విధములగు సుఖములను గూర్చియు నేను చెప్పెదను వినుము. ఏ సుఖమునందు సాధకుడు భజనధ్యాన సేవాదుల నొనర్చి ఆనందించునో, దుఃఖములను అత్రిక్రమించునో....

యత్తదగ్రే విషమివ పరిణామేమృతోపమమ్ !
తత్సుఖం సాత్త్వికం ప్రోక్తమ్ ఆత్మబుద్ధిప్రసాదజమ్ !! 37

యత్ - తత్ - అగ్రే - విషం - ఇవ - పరిణామే - అమృతోపమం
తత్ - సుఖం - సాత్త్వికం - ప్రోక్తం - ఆత్మబుద్ధిప్రసాదజం


యత్ తత్ - ఏది, అగ్రే - ప్రారంభమున, విషం ఇవ - విషమువలెను, పరిణామే - అనంతమునందు, అమృతోపమం - అమృతమును బోలినదియునై, ఆత్మబుద్ధిప్రసాదజం - తనయొక్క బుద్ధిప్రసన్నత కల్పించుచున్నదో, తత్ - ఆ, సుఖం - సుఖము, సాత్త్వికం - సాత్వికమని, ప్రోక్తం - చెప్పబడినది.

ఓ భరతశ్రేష్ఠా ! మూడు విధములగు సుఖములను గూర్చియు నేను చెప్పెదను వినుము. ఏ సుఖమునందు సాధకుడు భజనసేవాదుల నొనర్చి ఆనందించునో, దుఃఖములను అతిక్రమించునో, ప్రారంభమునందు విషతుల్యముగా గోచరించినప్పటికిని పరిణామమున అమృతతుల్యమై పరమాత్మకు సంబంధించిన విషయములలో నిమగ్నమగునో, అట్టి సుఖమును సాత్త్విక సుఖము అంటారు.
విషయేంద్రియసంయోగాత్ యత్తదగ్రేమృతోపమమ్ !
పరిణామే విషమివ తత్సుఖం రాజసం స్మృతమ్ !! 38

విషయేంద్రియ సంయోగాత్ - యత్ - తత్ - అగ్రే - అమృతోపమం
పరిణామే - విషయం - ఇవ - తత్ - సుఖం - రాజసం - స్మృతం


యత్ తత్ - ఏది, విషయేంద్రియ సంయోగాత్ - విషయేంద్రియసంయోగము వలన, అగ్రే - ఆరంభమున, అమృతోపమం - అమృత తుల్యముగను, పరిణామే - అనంతరము, విషం ఇవ - విషము వలెను, తత్ - ఆ, సుఖం - సుఖము, రాజసం - రాజసికమైనదిగ, స్మృతం - చెప్పబడినది.

విషయేంద్రియసంయోగమువలన కలుగు సుఖము మొదట భోగానుభవ సమయమునందు అమృతతుల్యముగ అనిపించినను పరిణామమున అది విషతుల్యమగును. అట్టి సుఖమును రాజససుఖము అంటారు.
యదగ్రే చానుబంధే చ సుఖం మోహనమాత్మనః !
నిద్రాలస్య ప్రమాదోత్థం తత్తామసముదాహృతమ్ !! 39

యత్ - అగ్రే - చ - అనుబంధే - చ - సుఖం - మోహనం - ఆత్మనః
నిద్రాలస్య ప్రమాదోత్థం - తత్ - తామసం - ఉదాహృతం


యత్ - ఏది, అగ్రే చ - ఆరంభమునందు, అనుబంధే చ - అంతమునందును, ఆత్మనః - తనకు మోహనం - మోహమును, గలుగజేయునదియు, నిద్రాలస్యప్రమాదోత్థం - నిద్ర, అలసత్వము, ప్రమాదము వీటివలన జనించినదియైన, తత్ - ఆ, సుఖం - సుఖము, తామసం - తామసమని, ఉదాహృతం - చెప్పబడినది.
నిద్ర, సోమరితనము, మోహముల వలన ఉత్పన్నమగు సుఖమును తామససుఖము అనబడుచున్నది. ఇట్టి సుఖము భోగసమయము నందును, పరిణామమునందునుఆత్మను మోహింపజేస్తుంది.
న తదస్తి పృథివ్యాం వా దివి దేవేషు వా పునః !
సత్త్వం ప్రకృతిజైర్ముక్తం యదేభిః స్యాత్ త్రిభిర్గుణైః !! 40

న - తత్ - అస్తి - పృథివ్యాం - వా - దివి - దేవిషు - వా - పునః
సత్త్వం - ప్రకృతిజైః - ముక్తం - యత్ - ఏభిః - స్యాత్ - త్రిభిః - గుణైః

ప్రకృతిజైః - ప్రకృతివలన జనించిన, ఏభిః - ఈ, త్రిభిః - మూడైన, గుణైః - గుణముల చేత, ముక్తం - విడువబడిన, సత్త్వం - సత్త్వము, యత్ - ఏది, స్యాత్ - కలదో, తత్ - అది, పృథివ్యాం వా - భూలోకమునందుగాని, దివి - స్వర్గలోకమునందుగాని, పునః - మరల, దేవేషు వా - దేవతల యందు గాని, న అస్తి - లేదు.

పృథివియందు గాని, ఆకాశమునందు గాని, దేవతలయందు గాని, మరేయితర లోకములయందుగాని, ప్రకృతినుండి ఉత్పన్నములైన ఈ మూడు గుణములు లేకుండ ఏ ప్రాణియు కనబడదు.

బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశాం శూద్రాణాం చ పరంతప !
కర్మాణి ప్రవిభక్తాని స్వభావప్రభవైర్గుణైః !! 41

బ్రాహ్మణ - క్షత్రియవిశాం - శూద్రాణాం - చ - పరంతప
కర్మాణి - ప్రవిభక్తాని - స్వభావ - ప్రభవైః - గుణైః


పరంతప - అర్జునా, బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశాం - బ్రాహ్మణక్షత్రియ వైశ్యులకు, శూద్రాణాం చ - శూద్రులకును, స్వభావ ప్రభవైః - స్వభావముచే గలిగిన, గుణైః - గుణములు చేత, కర్మాణి - కర్మములు, ప్రవిభక్తాని - వేర్వేరుగ విభజింపబడినవి.

ఓ పరంతపా ! బ్రాహ్మణ క్షత్రియ వైశ్యుల కర్మలును, శూద్రుల కర్మలును వారివారి స్వాభావికములైన గుణములను బట్టి ప్రత్యేకించబడ్డాయి.
శమో దమస్తపః శౌచం క్షాంతిరార్జవమేవ చ !
జ్ఞానం విజ్ఞానమాస్తిక్యం బ్రాహ్మంకర్మస్వభావజమ్ !! 42

శమః - దమః - తపః - శౌచం - క్షాంతిః - ఆర్జవం - ఏవ - చ
జ్ఞానం - విజ్ఞానం - ఆస్తిక్యం - బ్రహ్మకర్మ - స్వభావజం

శమః - అంతఃకరణ నిగ్రహము, దమః - ఇంద్రియ నిగ్రహము, తపః ౦ తపః - తపస్సు, శౌచం - శుచిత్వము, క్షాంతిః - సహనము, ఆర్జవం ఏవ చ - ఋజుత్వము, జ్ఞానం - శాస్త్రవిషయక జ్ఞానము, విజ్ఞానం - అనుభవ జ్ఞానము, ఆస్తిక్యం - ఆస్తిక బుద్ధి, స్వభావజం - స్వభావము వలన కలిగిన, బ్రహ్మకర్మ - బ్రాహ్మణుల కర్మము.

అంతఃకరణనిగ్రహము ఇంద్రియములను వశమునందుంచుకొనుట, ధర్మములను పాటించుటలో ఎదురగు కష్టములను సహించుట, బాహ్యాభ్యంతరముల శుచిత్వము, ఇతరుల అపరాథములను క్షమించుట, మనశ్శరీరేంద్రియముల సరళత్వము వేదశాస్త్రముల అధ్యయనము, అధ్యాపనము, పరతత్త్వానుభవము ఇవి యన్నియును బ్రాహ్మణుల నియమిత కర్మమైయున్నది.

శౌర్యం తేజో ధృతి ర్దాక్ష్యం యుద్ధే చాప్యపలాయనమ్ !
దానమీశ్వరభావశ్చ క్షాత్రం కర్మ స్వభావజమ్ !! 43

శౌర్యం - తేజః - ధృతిః - దాక్ష్యం - యుద్ధే - చ - అపి - అపలాయనం
దానం - ఈశ్వరభావః - చ - క్షాత్రం - కర్మ - స్వభావజం

శౌర్యం - శౌర్యము, తేజః - తేజస్సు, ధృతిః - ధీరత్వము, దాక్ష్యం - దక్షత్వము, యుద్ధే - యుద్ధమునందు, అపలాయణం అపి చ - పారిపోకుండుట, దానం - దానగుణము, ఈశ్వరభావః చ - స్వామీ భావము, స్వభావజం - స్వభావ సిద్ధమైన, క్షాత్రం - క్షాత్రియ నియమితంయాన, కర్మ - కర్మము.

శౌర్యము, తేజస్సు, ధైర్యము, దక్షత, యుద్ధమునందు వెన్నుచూప కుండుట, దానములనిచ్చుట, స్వామిభావముతో ప్రజలను ధర్మపరాయణులనుగా చేయుచు పరిపాలించుట మొదలగునవి యన్నియును క్షత్రియులకు నియమితమైన కర్మము.

కృషిగౌరక్ష్యవాణిజ్యం వైశ్యంకర్మస్వభావజమ్ !
పరిచర్యాత్మకం కర్మ శూద్రస్యాపి స్వభావజమ్ !! 44

కృషిగౌరక్ష్య వాణిజ్యం - వైశ్యకర్మ - స్వభావజం
పరిచర్యాత్మకం - కర్మ - శూద్రస్య - అపి - స్వభావజం  


కృషిగౌరక్ష్య వాణిజ్యం - వ్యవసాయం, పశుపాలనము, వ్యాపారము, స్వభావజం - స్వభావ జనితమైన, వైశ్యకర్మ - వైశ్యోచితమైన కర్మము, శూద్రస్య అపి - శూద్రునకును, పరిచర్యాత్మకం - పరిచర్య రూపమైన, కర్మ - కర్మము, స్వభావజం - స్వభావసిద్ధమైనది.

వ్యవసాయము, గోరక్షణము, క్రయవిక్రయరూప సత్యవ్యవహారము ఇవి యన్నియును వైశ్యులస్వాభావిక కర్మలు, అట్లే అన్ని వర్ణముల వారిని సేవించుట శూద్రునకు స్వభావమైన కర్మయై యున్నది.

స్వే స్వే కర్మణ్యభిరతః సంసిద్ధిం లభతే నరః !
స్వకర్మనిరతః సిద్ధిం యథా విదంతి తచ్ఛృణు !! 45

స్వే - స్వే - కర్మణి - అభిరతః - సంసిద్ధిం - లభతే - నరః
స్వకర్మనిరతః - సిద్ధిం - యథా - విదంతి - తత్ - శృణు

నరః - నరుడు, స్వే స్వే - తమతమ, కర్మణి - కర్మమునందు, అభిరతః - శ్రద్ధగలవాడై, సంసిద్ధిం - సిద్ధిని, లభతే - పొందుచున్నాడు, స్వకర్మనిరతః - తన కర్మమందు నిరతుడైనవాడు, సిద్ధిం - సిద్ధిని, యథా - ఎటుల, విదంతి - పొందుచున్నాడో, తత్ - దానిని, శృణు - వినుము.

మనుజుడు తనదియైన కర్మమునందు పరమసిద్ధిని నిస్సందేహముగా పొందుదురు. స్వకర్మనిరతులైన మానవులు పరమసిద్ధిని పొందుటకు ఆచరింపవలసిన విధులను తెలుపుచున్నాను.
యతః ప్రవృత్తిర్భూతానాం యేన సర్వమిదం తతమ్ !
స్వకర్మణా తమభ్యర్చ్య సిద్ధిం విదంతి మానవః !! 46

యతః - ప్రవృత్తిః - భూతానాం - యేన - సర్వం - ఇదం - తతం
స్వకర్మణా - తం - అభ్యర్చ్య - సిద్ధిం - విదంతి - మానవః


భూతానాం - ప్రాణులయొక్క, ప్రవృత్తిః - ఉత్పత్త్యాదులు, యతః - ఎవనివలన కలిగినవో, యేన - ఎవనిచేత, ఇదం - ఈ, సర్వం - సర్వమును, తతం - వ్యాపించబడి యున్నదో, తం - వానిని, మానవః - మానవుడు, స్వకర్మణా - తన కర్మచేతను, అభ్యర్చ్య - ఆరాధించి, సిద్ధిం - సిద్ధిని, విదంతి - పొందుచున్నాడు.

సమస్త ప్రాణుల పుట్టుక పరమేశ్వరుని నుండియే జరిగినది. సమస్త జగత్తునందును అతడు వ్యాపించియున్నాడు. అట్టి పరమేశ్వరుని తన స్వాభావికకర్మల ద్వారా పూజించి, మానవుడు సిద్ధిని పొందుచున్నాడు.
శ్రేయాన్ స్వధర్మో విగుణః పరధర్మాత్ స్వనుష్థితాత్ !
స్వభావనియతం కర్మ కుర్వన్నాప్నోతి కిల్బిషమ్ !! 47

శ్రేయాన్ - స్వధర్మః - విగుణః - పరధర్మాత్ - స్వనుష్ఠితాత్
స్వభావనియతం - కర్మ - కుర్వన్ - న - ఆప్నోతి - కిల్బిషం


స్వధర్మః - స్వధర్మము, విగుణః - గుణ హీనమైనను, స్వనుష్ఠితాత్ - చక్కగా ఆచరించబడిన, పరధర్మాత్ - పరధర్మము కంటెను, శ్రేయాన్ - శ్రేయస్కరము, స్వభావ నియతం - స్వభావసిద్ధమైన, కర్మ - కర్మమును, కుర్వన్ - చేయువాడు, కిల్బిషం - పాపమును, న ఆప్నోతి - పొందడు.

బాగుగా ఆచరించబడిన పరధర్మముకంటెను గుణరహితమైన స్వధర్మాచరణమే శ్రేష్ఠమైనది. స్వభావమును అనుసరించి కర్మలను ఆచరించు మనుజుడు ఎట్టి పాపము నొందడు.

సహజం కర్మ కౌంతేయ సదోషమపి న త్యజేత్ !
సర్వారంభా హి దోషేణ ధూమేనాగ్నిరివావృతాః !! 48

సహజం - కర్మ -  కౌంతేయ - సదోషం - అపి - న - త్యజేత్
సర్వారంభాః - హి - దోషేణ - ధూమేన - అగ్నిః - ఇవ - ఆవృతాః


కౌంతేయ - అర్జునా, సహజం - సహజమైన, కర్మ - కర్మము, సదోషం అపి - దోషయుతమైనను, న త్యజేత్ - విడువరాదు, అగ్నిః - అగ్ని, ధూమేన ఇవ - పొగచేతను వలె, సర్వారంభాః - సకలకర్మలును, దోషేణ - దోషముచేతను, ఆవృతాః హి - ఆవరింపబడియున్నవి గదా!

అర్జునా ! దోషయుక్తమైనను సహజమైన కర్మను వీడరాదు. అగ్ని పొగచే కమ్మబడినట్లు కర్మలన్నియును ఏదేని ఒక దోషముతో కూడియే యుండును.

అసక్తబుద్ధిః సర్వత్ర జితాత్మా విగతస్పృహః !
నైష్కర్మ్యసిద్ధిం పరమాం సన్న్యాసేనాధిగచ్చతి !! 49

అసక్తబుద్ధిః - సర్వత్ర - జితాత్మా - విగతస్పృహః
నైష్కర్మ్యసిద్ధిం - పరమాం - సంన్యాసేన - అధిగచ్చతి


సర్వత్ర - సర్వవిషయములందును, అసక్తబుద్ధిః - ఆసక్తిలేనివాడై, జితాత్మా - మనస్సున జయించినవాడై, విగతస్పృహః - కోరికలు లేనివాడై, సంన్యాసేన - సన్యాసముచేత, పరమాం - ఉత్తమమైన, నైష్కర్మ్యసిద్ధిం - నిష్కామకర్మ సిద్ధిని, అధిగచ్ఛతి - పొందుచున్నాడు.

ఓ అర్జునా! ప్రాపంచిక పదార్థములందు ఆసక్తి లేనివాడును, స్పృహరహితుడును, అంతఃకరణమును జయించినవాడును అగు పురుషుడు సాంఖ్యయోగముద్వారా పరమశ్రేష్ఠమైన నైష్కర్మ్యసిద్ధిని పొందుచున్నాడు.

సిద్ధిం ప్రాప్తో యథా బ్రహ్మ తథాప్నోతినిభోధమే !
సమాసేనైవ కౌంతేయ నిష్ఠా జ్ఞానస్య యా పరా !! 50

సిద్ధిం - ప్రాప్తః - యథా - బ్రహ్మ - తథా - ఆప్నోతి - నిబోధ - మే
సమాసేన - ఏవ - కౌంతేయ - నిష్ఠా - జ్ఞానస్య - యా - పరా


కౌంతేయ - అర్జునా, సిద్ధిం - సిద్ధిని, ప్రాప్తః - పొందినవాడు, యథా - ఎటుల, బ్రహ్మ - బ్రహ్మమును, ఆప్నోతి - పొండుచున్నాడో, తథా - అటులనే, జ్ఞానస్య - జ్ఞానముయొక్క, పరా - ఉత్తమమైన, నిష్ఠా - నిష్ఠ, యా - ఏదియో, సమాసేన ఏవ - సంక్షిప్తముగా, మే - నావలన, నిబోధ - తెలిసికొనుము.

అర్జునా ! జ్ఞానయోగము యొక్క పరానిష్ఠయైన నైష్కర్మ్య సిద్ధిని పొందు విధమును, తద్ద్వారా మనుష్యుడు బ్రహ్మప్రాప్తి నందు రీతిని సంగ్రహముగా వినుము.

బుద్ధ్యావిశుద్ధయా యుక్తో ధృత్యాత్మానం నియమ్య చ !
శబ్దాదీన్ విషయాన్ త్యక్త్వా రాగద్వేషా వ్యుదస్య చ !! 51

బుద్ధ్యా - విశుద్ధయా - యుక్తాః - ధృత్యా - ఆత్మానం - నియమ్య - చ
శబ్దాదీన్ - విషయాన్ - త్యక్త్వా - రాగద్వేషౌ -  వుదస్య - చ


విశుద్ధయా - విశుద్ధమైన, బుద్ధ్యా - బుద్ధితో, యుక్తః - కూడినవాడును, ధృత్యా - ధైర్యముతో, ఆత్మానం - తనను, నియమ్య చ - నియమించియును, శబ్దాదీన్ - శబ్దాదీన్ - శబ్దాదులైన, విషయాన్ - విషయములను, త్యక్త్వా - విడచి, రాగద్వేషౌ - రాగద్వేషములను, వ్యుదస్య చ - విడచి.

విశుద్ధమైన బుద్ధితో, ధైర్యముతో ఆత్మనిగ్రహముతో శబ్దాది విషయములను విడచి, రాగద్వేషాదులకు అతీతంగా.......
వివిక్తసేవీ లఘ్వాశీ యతవాక్కాయమానసః !
ధ్యానయోగపరో నిత్యం వైరాగ్యం సముపాశ్రితః !! 52

వివిక్తసేవీ - లఘ్వాశీ - యతవాక్కాయమానసః
ధ్యానయోగపరః - నిత్యం - వైరాగ్యం - సముపాశ్రితః


వివిక్తసేవీ - ఏకాంతవాసియు, లఘ్వాశీ - మితాహారియు, యతవాక్కాయ మానసః - స్వాధీనమైన మనోవాక్కాయములు కలవాడు, నిత్యం - ఎల్లప్పుడు, ధ్యానయోగపరః - ధ్యానయోగ పరాయణుడై యుండువాడు, వైరాగ్యం - వైరాగ్యమును, నముపాశ్రితః - చక్కగా ఆశ్రయించినవాడు.

పరిశుభ్రమైన ప్రదేశమున ఏకాంతముగా నివసించువాడు, సాత్త్వికధారణా శక్తిద్వారా అంతఃకరణేంద్రియముల సమయము కలిగి, మనోవాక్కాయములను అదుపులో ఉంచుకొనినవాడు, రాగద్వేషములను అన్ని వేళలా త్యజించి, ధృఢమైన వైరాగ్యమును సంపూర్ణముగా ఆశ్రయించినవాడు.

అహంకారం బలం దర్పం కామం క్రోధం పరిగ్రహమ్ !
విముచ్య నిర్మమః శాంతో బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే !! 53

అహంకారం - బలం - దర్పం - కామం - క్రోధం - పరిగ్రహం
విముచ్య - నిర్మమః - శాంతః - బ్రహ్మభూయాయ - కల్పతే


అహంకారం - అహంకారమును, బలం - బలమును, దర్పం - దర్పమును, కామం - కామమును, క్రోధం - క్రోధమును, పరిగ్రహం - సంగ్రహమును, విముచ్య - విడచి, నిర్మమః - మమకార రహితుడు, శాంతః - శాంతుడు, బ్రహ్మభూయాయ - బ్రహ్మత్వమును పొందుటకు, కల్పతే - కల్పించుబడు చున్నాడు.

అహంకారమును, బలమును దర్పమును, కామక్రోధములను, పరిగ్రహమును వదలి, ఎల్లప్పుడు ధ్యానయోగ పరాయణుడై యుండువాడు, మమతా రహితుడు, శాంతియుతుడు ఐన పురుషుడు పరబ్రహ్మమునందు అభిన్నభావముతో స్థితుడగుటకు సమర్థుడగుచున్నాడు.

బ్రహ్మభూతః ప్రసన్నాత్మా న శోచతి న కాంక్షతి !
సమః సర్వేషు భూతేషు మద్భక్తిం లభతే పరామ్ !! 54

బ్రహ్మభూతః - ప్రసన్నాత్మా - న - శోచతి - న - కాంక్షతి
సమః - సర్వేషు - భూతేషు - మద్భక్తిం - లభతే - పరాం


బ్రహ్మభూతః - బ్రహ్మభావమును పొందినవాడు, ప్రసన్నాత్మా - ప్రసన్నచిత్తుడైనవాడు, న శోచతి - దుఃఖించడు, న కాంక్షతి - ఆశించడు, సర్వేషు - సమస్త, భూతేషు - ప్రాణుల యందును, సమః - సమబుద్ధి కలిగి, పరాం - ఉత్తమమైన, మద్భక్తిం - నా భక్తిని, లభతే - పొందుచున్నాడు.

పరబ్రహ్మయందు ఏకీభావస్థితుడై ప్రసన్నమనస్కుడైన యోగి దేనికిని శోకింపడు, దేవినీ కాంక్షింపడు. సమస్తప్రాణులయందును సమభావము గల అట్టి యోగి నా పరాభక్తిని పొందుచున్నాడు.

భక్త్యా మామాభిజానాతి యవాన్ యశ్చాస్మి తత్త్వతః !
తతో మాం తత్త్వతో జ్ఞాత్వావిశతే తదనంతరమ్ !! 55

భక్త్యా - మాం - అభిజానాతి - యావాన్ - యః - చ - అస్మి - తత్త్వతః
తతః - మాం - తత్త్వతః - జ్ఞాత్వా - విశతే - తదనంతరం

భక్త్యా - భక్తిచేతను, మాం - నన్ను, తత్త్వతః - యథార్థముగ, యావాన్ - ఎంతటి ప్రభావము గలవాడనో, యః చ అస్మి - ఎట్టివాడనయితినో, అభిజానాతి - గ్రహించు చున్నాడు, తతః - ఆ తరువాత, మాం - నన్ను, తత్త్వతః - యథార్థముగ, జ్ఞాత్వా - తెలిసికొని, తదనంతరం - అటుపిమ్మట, విశతే - ప్రశ్నించుచున్నాడు.
బ్రహ్మభూతుడైనయోగి ఈ పరాభక్తి ద్వారా నేనెవరినో ? ఎంతటి వాడనో ? యథాతథముగ నా తత్త్వమును తెలిసికొనును. అట్లు భక్తితో నా తత్త్వమును గ్రహించిన వెంటనే అతడు నా యందే లీనమగుచున్నాడు.

భగవద్గీత చాప్టర్ - 18 పార్ట్ - A

అథ అష్టోదశోధ్యాయః - మోక్షసన్న్యాసయోగః
అర్జున ఉవాచ
సన్న్యాసస్య మహాబాహో తత్త్వమిచ్చామి వేదితుమ్ !
త్యాగస్య చ హృషీకేశ పృథక్ కేశినిషూదన !! 1

సంన్యాసస్య - మహాబాహో - తత్త్వం - ఇచ్ఛామి - వేదితుం
త్యాగస్య - చ - హృషీకేశ - పృథక్ - కేశినషూదన

మహాబాహో - గొప్పబాహువులు గలవాడా, హృషీకేశ - కృష్ణా, కేశినిషూదన - కేశియను రాక్షసుని, సంహరించినవాడా, సంన్యాసస్య - సన్యాసము యొక్క, త్యాగస్య చ - త్యాగము యొక్క, తత్త్వం - తత్త్వమును, పృథక్ - వేర్వేరుగ, వేదితుం - తెలిసికొనుటకు, ఇచ్ఛామి - కోరుచున్నాను.

అర్జునుడు పలికెను - కృష్ణా! అంతర్యామీ ! వాసుదేవా ! సన్న్యాసతత్త్వమును, త్యాగతత్త్వమును వేర్వేరుగా తెలిసికొనగోరుచున్నాను.

శ్రీభగవాన్ ఉవాచ
కామ్యానాం కర్మణాం న్యాసం సన్న్యాసం కవయో విదుః !
సర్వకర్మఫలత్యాగం ప్రాహుస్త్యాగం విచక్షణాః !! 2

కామ్యానాం - కర్మణాం - న్యాసం - సంన్యాసం - కవయః - విదుః
సర్వకర్మఫలత్యాగం - ప్రాహుః - త్యాగం - విచక్షణా


కవయః - జ్ఞానులు, కామ్యానాం - కామ్యమైన, కర్మణాం - కర్మలయొక్క, న్యాసం - విడచుటను, సంన్యాసం - సన్యాసమని, విదుః - తెలిసికొనియున్నారు. విచక్షణాః - వివేకవంతులు, సర్వకర్మఫలత్యాగం - సకల కర్మల యొక్క ఫలమును త్యజించుటకు, త్యాగం - త్యాగము అని, ప్రాహుః - తెలిపిరి.

శ్రీభగవానుడు పలికెను - కామ్యకర్మల త్యాగమునే సన్న్యాసమని కొందఱు పండితులు చెప్పిరి. కాని విచక్షణాశీలురైన మరికొందరు మాత్రము సర్వకర్మఫలములను త్యజించుటను త్యాగమని అంటారు.
త్యాజ్యం దోషవదిత్యేకే కర్మ ప్రాహుర్మనీషిణః !
యజ్ఞదానతపః కర్మ న త్యాజ్యమితి చాపరే !! 3

త్యాజ్యం - దోషవత్ - ఇతి - ఏకే - కర్మ - ప్రాహుః - మనీషిణః
యజ్ఞదానతపఃకర్మ - న - త్యాజ్యం - ఇతి - చ - అపరే 


ఏకే - కొందరు, మనీషిణః - వివేకవంతులు, కర్మ - కర్మను, దోషవత్ - దోషమువలెను, త్యాజ్యం ఇతి - విడువదగినదియు, అపరే - మరికొందరు, యజ్ఞదానతపఃకర్మ - యజ్ఞము, దానము,

కొందరు విద్వాంసులు కర్మలన్నియును దోషయుక్తములే గావున వాటిని త్యజింపవలెనని యందురు. కాని యజ్ఞదాన తపశ్చర్యాది కర్మలు త్యజింపదగవు.

నిశ్చయం శృణు మే తత్ర త్యాగే భరతసత్తమ !
త్యాగో హి పురుషవ్యాఘ్ర త్రివిధః సంప్రకీర్తితః !! 4

నిశ్చయం - శృణు - మే - తత్ర - త్యాగే - భరతసత్తమ
త్యాగః - హి - పురుషవ్యాఘ్ర - త్రివిధః - సంప్రకీర్తితః


భరతసత్తమ - అర్జునా, తత్ర - ఆ, త్యాగే - త్యాగ విషయమునందు, మే - నా యొక్క, నిశ్చయం - నిర్ణయమును, శృణు - వినుము, పురుషవ్యాఘ్ర - అర్జునా, త్యాగః - త్యాగము, త్రివిధః - మూడు విధములుగ, సంప్రకీర్తితఃహి - చెప్పబడుచున్నది.

ఓ పురుషశ్రేష్ఠా ! అర్జునా ! సన్న్యాసము, త్యాగము అను రెండు విషయములలో మొదట త్యాగమునుగూర్చి నా నిశ్చయమును వినుము. త్యాగము సాత్త్వికము, రాజసము, తామసము అని  మూడువిధములుగా ఉన్నాయి.

యజ్ఞదానతపఃకర్మ న త్యాజ్యం కార్యమేవ తత్ !
యజ్ఞోదానం తపశ్చైవ పావనాని మనీషిణామ్ !! 5

యజ్ఞదానతపఃకర్మ - న - త్యాజ్యం - కార్యం - ఏవ - తత్
యజ్ఞః - దానం - తపః - చ - ఏవ - పావనాని - మనీషిణాం 


యజ్ఞదానతపఃకర్మ - యజ్ఞము, దానము, తపస్సు యనెడి కర్మ, న త్యాజ్యం - విడువదగినదికాదు, తత్ - అది, కార్యం ఏవ - చేయదగినదియే, యజ్ఞః - యజ్ఞము, దానం - దానము, తపః చ ఏవ - తపస్సు, మనీషిణాం - వివేక వంతులకు, పావనాని - పవిత్రతను గలుగజేయును.

యజ్ఞదానతపశ్చర్యాది కర్మలు త్యజింపదగవు, అవి విధిగా ఆచరింపదగినవి. విడువదగినవికావు.

ఏతాన్యపి తు కర్మాణి సంగం త్యక్త్వాఫలాని చ !
కర్తవ్యానీతిమే పార్థ నిశ్చితం మతముత్తమమ్ !! 6

ఏతాని - అపి - తు - కర్మాణి - సంగం - త్యక్త్వా - ఫలాని - చ
కర్తవ్యాని - ఇతి - మే - పార్థ - నిశ్చితం - మతం - ఉత్తమం 


పార్థ - అర్జునా, ఏతాని - ఈ, కర్మాణి అపి తు - కర్మలను కూడ, సంగం - ఆసక్తిని, ఫలాని చ - ఫలమును, త్యక్త్వా - విడిచి, కర్తవ్యాన్ని ఇతి - చేయదగినపనియని, మే - నాయొక్క, నిశ్చితం - నిర్ణయింపబడిన, ఉత్తమం - ఉత్తమమైన, మతం - అభిప్రాయము.

కావున ఓ పార్థా ! ఈ యజ్ఞదాన తపోరూపకర్మలను మరియు కర్తవ్యకర్మలను అన్నింటి ఫలాసక్తులను వదలి, అవశ్యమాచరించవలెను అనునది ఉత్తమమైన నా నిశ్చిత ఉత్తమాభిప్రాయము.

నియతస్య తు సన్న్యాసః కర్మణో నోపద్యతే !
మోహాత్ తస్య పరిత్యాగః తామసః పరికీర్తితః !! 7

నియతస్య - తు - సంన్యాసః - కర్మణః - న  - ఉపపద్యతే
మోహాత్ - తస్య - పరిత్యాగః - తామసః - పరికీర్తితః


నియతస్య తు - విధియుక్తమైన, కర్మణః - కర్మయొక్క, సంన్యాసః - సంన్యాసమున, న ఉపపద్యతే - తగదు, మోహాత్  - మోహమువలన, తస్య, - దానియొక్క, పరిత్యాగః - విడుచుట, తామసః - తమోగుణ సంబంధమైనదియని, పరికీర్తితః - చెప్పబడినది.

శాస్త్రవిహితకర్మలు వదలుట సరిగాదు. కావున మోహవాశమున దానిని త్యజించుట తామస త్యాగము అని చెప్పబడుతోంది.

దుఃఖమిత్యేవ యత్కర్మ కాయక్లేశభయాత్ త్యజేత్ !
స కృత్వా రాజసం త్యాగం నైవ త్యాగఫలం లభేత్ !! 8

దుఃఖం - ఇతి - ఏవ - యత్ - కర్మ - కాయక్లేశభయాత్ - త్యజేత్
సః - కృత్వా - రాజసం - త్యాగం - న - ఏవ - త్యాగఫలం - లభేత్


కాయక్లేశభయాత్ - శరీరాయాస భీతివలన, దుఃఖం ఇతి ఏవ - శోకదాయకమైనదేయని, యత్ - ఏ, కర్మ - కర్మమును, త్యజేత్ - త్యజించుచున్నాడో, సః - వాడు, రాజసం - రజోగుణసంబంధమైన, త్యాగం - త్యాగమును, కృత్వా - ఆచరించి, త్యాగఫలం - త్యాగఫలమును, న లభేత్ ఏవ - పొందనేపొందడు.

కర్మలన్నియును దుఃఖాన్నిచ్చెవేయని భావించి, శారీరికక్లేశమునకు భయపడి, కర్తవ్యకర్మలనుత్యజించుటను రాజసత్యాగము అని అంటారు. రాజసత్యాగము చేయువాడు త్యాగ ఫలమును పొందలేడు.

కార్యమిత్యేవ యత్కర్మ నియతం క్రియతేర్జున !
సంగం త్యక్త్వాఫలం చైవ శ త్యాగః సాత్త్వికో మతః !! 9

కార్యం - ఇతి - ఏవ - యత్ - కర్మ - నియతం - క్రియతే - అర్జున
సంగం - త్యక్త్వా - ఫలం - చ - ఏవ - సః - త్యాగః - సాత్త్వికః - మతః 


అర్జున - అర్జునా, నియతం - నియమింపబడిన, యత్ - ఏ, కర్మ - కర్మము, కార్యం ఇతి ఏవ - చేయవలసినదియేయని, సంగం - అభిమానమును, ఫలం ఏవ చ - ఫలమును కూడా, త్యక్త్వా - విడిచి, క్రియతే - ఆచరించబడుచున్నదో, సః - అట్టి, త్యాగః - త్యాగము, సాత్త్వికః - సాత్త్వికమైనదియని, మతః నిర్ణయము.

అర్జునా ! శాస్త్రయుక్తమైన విధులు కర్తవ్యములుగా భావించి వాటియందలి ఫలాసక్తులను త్యజించి, చేయుటయే సాత్త్వికత్యాగము అని చెప్పబడినది.

న ద్వేష్ట్యకుశలం కర్మకుశలే నానుషజ్జతే !
త్యాగీ సత్త్వసమావిష్టో మేధావీ ఛిన్నసంశయః !! 10

న - ద్వేష్టి - అకుశలం - కర్మ - కుశలే - న - అనుషజ్జతే
త్యాగీ - సత్త్వసమావిష్టః - మేధావీ - ఛిన్నసంశయః 


సత్త్వ సమావిష్టః - సత్త్వగుణ సమేతుడును, మేధావీ - జ్ఞానవంతుడును, ఛిన్న సంశయః - సంశయరహితుడును, త్యాగీ - త్యాగశీలుడు, అకుశలం - శోకమయమైన, కర్మ - కర్మమును, న ద్వేష్టి - ద్వేషింపడు, కుశలే - సుఖమయ కర్మయందు, న అనుషజ్జతే - ఆసక్తి పొందడు.

కర్మలను ద్వేషింపనివాడు, కుశలకర్మలయందు ఆసక్తి చూపడు, శుద్ధసత్త్వగుణయుక్తుడు, సంశయలేనివాడు, బుద్ధిమంతుడు ఐనవాడు నిజమైన త్యాగి.

న హి దేహభృతా శక్యం త్యక్తుం కర్మాణ్యశేషతః !
యస్తు కర్మఫలత్యాగీ స త్యాగీత్యభిధీయతే !! 11

న - హి - దేహభృతా - శక్యం - త్యక్తుం - కర్మాణి - అశేషతః
యః - తు - కర్మఫలత్యాగీ - సః - త్యాగీ - ఇతి - అభిధీయతే

దేహభృతా - దేహాభిమానము గలవానికి,అశేషతః - సంపూర్ణముగ, కర్మాణి - కర్మలను, త్యక్తుం - విడుచుటకు, న శక్యం హి సాధ్యముగాదు, యః తు - ఎవడు, కర్మఫల త్యాగీ - కర్మఫలములను విడుచుచున్నాడో, సః - వాడు, త్యాగీ ఇతి - త్యాగియని, అభిధీయతే - చెప్పబడుచున్నాడు.

ప్రతి శరీరధారికిని కర్మలను సంపూర్ణముగ త్యజించుట సాధ్యముకాదు. కావున కర్మలను గాక కర్మఫలములను త్యజించిన వాడే నిజమైన త్యాగి అని చెప్పబడుచున్నాడు.

అనిష్టమిష్టం మిశ్రం చ త్రివిధం కర్మణః ఫలమ్ !
భవత్యత్యాగినాం ప్రేత్య న తు సన్న్యాసినాం క్వచిత్ !! 12

అనిష్టం - ఇష్టం - మిశ్రం - చ - త్రివిధం - కర్మణః - ఫలం
భవతి - అత్యాగినాం - ప్రేత్య - న - తు - సంన్యాసినాం - క్వచిత్


అనిష్టం - ఇష్టము కానిదియు, ఇష్టం - ఇష్టమైనదియు, మిశ్రం చ - మిశ్రమమైనదియు, త్రివిధం - మూడు విధములుగ, కర్మణః - కర్మలయొక్క, ఫలం - ఫలము, అత్యాగినాం - త్యాగులుగాని వారలకు, ప్రేత్య - మరణానంతరము, భవతి - కలుగుచున్నది, సంన్యాసినాం తు - సన్యాసులకు, క్వచిత్ - ఎప్పుడును, న భవతి - కలుగదు.

కర్మఫలత్యాగము చేయని మనుష్యుల కర్మలకైతే మంచి, చెడు, మిశ్రము అని మూడు విరకముల ఫలములుండును. మరణానంతరము వారు వాటిని తప్పక అనుభవించవలసి వుండును. కాని కర్మఫలత్యాగమొనర్చిన కర్మయోగులు తమ కర్మలఫలములను ఏ కాలమునందైనను, ఏ విధముగను అనుభవింపవలసిన పని కలుగదు.

పంచైతాని మహాబాహో కారణాని నిబోధ మే !
సాంఖ్యే కృతాంతే ప్రోక్తాని సిద్ధయే సర్వకర్మణామ్ !! 13

పంచ - ఏతాని - మహాబాహో - కారణాని - నిబోధ - మే
సాంఖ్యే - కృతాంతే - ప్రోక్తాని - సిద్ధయే - సర్వకర్మణాం


మహాబాహో - అర్జునా, సర్వకర్మణాం - సర్వకర్మలయొక్క, సిద్ధయే - సిద్ధి కొరకు, కృతాంతే - సిద్ధాంతమును తెలుపు, సాంఖ్యే - సాంఖ్యమునందు, ప్రోక్తాని - చెప్పబడిన, ఏతాని - ఈ, పంచ - అయిదు, కారణాని - కారణములను, మే - నావలన, నిబోధ - తెలిసికొనుము.

అర్జునా ! సర్వకర్మలసిద్ధికి ఐదు కారణములు గలవని కర్మలను అంతముచేయు ఉపాయములను తెలుపు సాంఖ్యశాస్త్రము నందు పేర్కొంది. వాటిని నావలన వినుము.

అధిష్ఠానం తథా కర్తా కరణం చ పృథగ్విధమ్ !
వివిధాశ్చ పృథక్ చేష్టా దైవం చైవాత్ర పంచమమ్ !! 14

అధిష్ఠానం - తథా - కర్తా - కరణం - చ - పృథగ్విధం
వివిధాః - చ - పృథక్ - చేష్టాః - దైవం - చ - ఏవ - అత్ర - పంచమం


అధిష్ఠానం - దేహమును, తథా - అటులనే, కర్తా - కర్తయును, పృథగ్విధం - వివిధములైన, కరణం చ - ఇంద్రియములను, వివిధాః - నానావిధములైన, పృథక్ - వేర్వేరైన, చేష్టాః చ - క్రియలును, అత్ర - వీనియందు, దైవం చ ఏవ - దైవమును, పంచమం - అయిదవ కారణము.

కర్మల సిద్ధియందు అధిష్ఠానము, కర్త, వివిధములైన కరణములు నానావిధ చేష్టలు, దైవము అను ఐదును కారణములు.
శరీరవాజ్మనోభిర్యత్ కర్మ ప్రారభతే నరః !
న్యాయ్యం వా విపరీతం వా పంచైతే తస్య హేతవః !! 15

శరీరవ్యాజ్మనోభిః - యత్ - కర్మ - ప్రారభతే - నరః
న్యాయ్యం - వా - విపరీతం - వా - పంచ - ఏతే - తస్య - హేతవః


న్యాయ్యం వా - న్యాయబద్ధముగగాని, విపరీతం వా - అన్యాయముగగాని, శరీర వాజ్మనోభిః - శరీరము, వాక్కు, మనస్సులచేత, యత్ - ఏ, కర్మ - కర్మను, నరః - నరుడు, ప్రారభతే - ప్రారంభించుచున్నాడో, తస్య - ఆ కర్మమునకు, ఏతే - ఈ, పంచ - అయిదును, హేతవః - కారణములు.
మానవుడు మనోవాక్కాయములచే ఆచరించు శాస్త్రానుకూలమైన లేక విపరీతమైన యేకర్మలైనను ఈ యైదు కారణములై యున్నవి.
తత్రైవం సతి కర్తారమ్ ఆత్మానం కేవలం తు యః !
పశ్యత్యకృతబుద్ధిత్వాత్ న స పశ్యతి దుర్మతిః !!  16

తత్ర - ఏవం - సతి - కర్తారం - ఆత్మానం - కేవలం - తు - యః
పశ్యతి - అకృత బుద్ధిత్వాత్ - న - సః - పశ్యతి - దుర్మతిః


తత్ర - అందు, ఏవం సతి - ఇలావుండగ, కేవలం - కేవలము, ఆత్మానం తు - ఆత్మనే - కర్తారం - కర్తగను, అకృతబుద్ధిత్వాత్ - అశుద్ధ బుద్ధిగలవాడుగుటచేత, యః - ఎవడు, పశ్యతి - గాంచుచున్నాడో, సః - ఆ, దుర్మతిః - అజ్ఞాని, న పశ్యతి - చూడలేకున్నాడు.

అట్లైనప్పటికిని విపరీతబుద్ధికారణమున ఏ మనుష్యుడు కేవలుడు, శుద్ధస్వరూపుడైన ఆత్మను సమస్తకర్మలకు కర్తగా భావించునో, అట్టి మలినబుద్ధిగల అజ్ఞాని సత్యమును తెలుసుకొనలేకున్నాడు.
యస్య నాహంకృతో భావో బుద్ధిరస్య  న లిప్యతే !
హిత్వాపి స ఇమాన్ లోకాన్ న హంతి న నిబధ్యతే !! 17

యస్య - న - అహంకృతః - భావః - బుద్ధిః - యస్య - న - లిప్యతే
హత్వా - అపి - సః - ఇమాన్ - లోకాన్ - న - హంతి - నిబధ్యతే

యస్య - ఎవనికి, అహంకృతః - నేనే కర్తయనెడి, భావః - భావము, న - లేదో, యస్య - ఎవనియొక్క, బుద్ధిః - బుద్ధి, న లిప్యతే - అంటదో, సః - వాడు, ఇమాన్ - ఈ, లోకాన్ - ప్రాణులను, హత్వా అపి - వధించినను, న హంతి- చంపినవాడుకాడు. న నిబధ్యతే - బద్ధుడును కాడు.

అంతఃకరణమునందు కర్తృత్వభావము లేనివాని బుద్ధి ప్రాపంచిక విషయములందు, కర్మలయందును అంటుకొనదు. అట్టి పురుషుడు ఈ లోకములను అన్నింటిని హతమార్చినను వాస్తవముగా చంపినవాడు కాడు. అతడు ఎట్టి కర్మలచేత బంధింపబడడు.

జ్ఞానం జ్ఞేయం పరిజ్ఞాతా త్రివిధా కర్మచోదనా !
కరణం కర్మ కర్తేతి త్రివిధః కర్మసంగ్రహః !! 18

జ్ఞానం - జ్ఞేయం - పరిజ్ఞాతా - త్రివిధా - కర్మచోదనా
కరణం - కర్మ - కర్తా - ఇతి - త్రివిధః - కర్మసంగ్రహః

కర్మచోదనా - కర్మచోదము, జ్ఞానం - జ్ఞానము, జ్ఞేయం - జ్ఞేయము, పరిజ్ఞాతా - గ్రహించువాడు, ఇతి - అని, త్రివిధా - మూడువిధములు, కర్మసంగ్రహః - కర్మ సంగ్రహము, కరణం - సాధనము, కర్మ - కార్యము, కర్తా - చేయువాడును, ఇతి - అని, త్రివిధః - మూడు విధములు.

జ్ఞాత, జ్ఞానము, జ్ఞేయము అనునవి మూడును కర్మప్రవృత్తికి కారణములు. కర్మప్రేరణములు. కర్త, కర్మ, క్రియ అని కర్మసంగ్రహములు మూడును ఆధారములు.

జ్ఞానం కర్మ చ కర్తా చ త్రిధైవ గుణభేదతః !
ప్రోచ్యతే గుణసంఖ్యానే యథావచ్ఛృణు తన్యపి !! 19

జ్ఞానం - కర్మ - చ - కర్తా - చ - త్రిధా - ఏవ - గుణభేదతః
ప్రోచ్యతే - గుణసంఖ్యానే - యథావత్ - శృణు - తాని - అపి


గుణసంఖ్యానే - సాంఖ్యశాస్త్రమునందు, జ్ఞానం - జ్ఞానమును, కర్మ చ - కర్మమును, కర్తా చ - కర్తయును, గునభేదతః - గుణభేదము ననుసరించి, త్రిధా ఏవ ౦ మూడు విధములుగనే, ప్రోచ్యతే - చెప్పబడుచున్నది, తాని అపి - వానిని కూడా, యథావత్ - యథార్థముగ, శృణు - ఆలకింపుము.

గుణముల సంఖ్యను వివరించు సాంఖ్యశాస్త్రమునందు జ్ఞానము, కర్మ, కర్త అనునవి గుణభేదములతో మూడేసి విధములుగా చెప్పబడినవి. వానిని గూర్చి వివరించెదను వినుము.

సర్వభూతేషు యేనైకం భావమవ్యయమీక్షతే !
అవిభక్తం విభక్తేషు తద్ జ్ఞానం విద్ధి సాత్త్వికమ్ !! 20

సర్వభూతేషు - యేన - ఏకం - భావం - అవ్యయం - ఈక్షతే
అవిభక్తం - విభక్తేషు - తత్ - జ్ఞానం - విద్ధి - సాత్త్వికం


విభక్తేషు - విభక్తములైన, సర్వభూతేషు - సర్వభూతములయందును, అవిభక్తం - విభక్తము గానట్టియు, అవ్యయం - నశించనట్టియు, ఏకం - ఏకమైన, భావం - భావమును, యేన - ఏ జ్ఞానముచేత, ఈక్షతే - గాంచుచున్నాడో, తత్ - ఆ, జ్ఞానం - జ్ఞానము, సాత్త్వికం - సాత్త్వికజ్ఞానమని, విద్ధి - తెలిసికొనుము.

వేర్వేరుగా కన్పించు సమస్త ప్రాణులయందును శాశ్వతుడైన పరమాత్మయే విభాగరహితుడుగా సమభావముతో స్థితుడై యున్నట్లు జ్ఞానియైన వాడు చూచును. అట్టి పురుషుని జ్ఞానమును సాత్త్విక జ్ఞానము అని చెప్పబడుతోంది.
పృథక్త్వేన తు యద్ జ్ఞానం నానాభావాన్ పృథగ్విధాన్ !
వేత్తి సర్వేషు భూతేషు తద్ జ్ఞానం విద్ధి రాజసమ్ !! 21

పృథక్త్వేన - తు - యత్ - జ్ఞానం - నానాభావాన్ - పృథగ్విధాన్
వేత్తి - సర్వేషు - భూతేషు - తత్ - జ్ఞానం - విద్ధి - రాజసం


సర్వేషు - సమస్తమైన, భూతేషు - భూతములయందు, పృథగ్విధాన్ - వేరు వేరు విధములు గానున్న, నానాభావాన్ - వివిధ భావములు గల వానిని, యత్ - ఏ, జ్ఞానం - జ్ఞానము, పృథక్త్వేన తు - వేర్వేరుగా నుండు వానినిగ, వేత్తి - తెలుసికొనుచున్నాడో, తత్ - ఆ, జ్ఞానం - జ్ఞానమును, రాజసం - రాజస జ్ఞానముగ, విద్ధి - తెలిసికొనుము.
సమస్త ప్రాణులయందును నానావిధములైన వివిధ భావములను  వేర్వేరుగా భావించువారి జ్ఞానము రాజసము. 

యత్తు కృత్స్నవదేకస్మిన్ కార్యే సక్తమహైతుకమ్ !
అతత్త్వార్థవదల్పం చ తత్తామసముదాహృతమ్ !! 22

యత్ - తు - కృత్స్నవత్ - ఏకస్మిన్ - కార్యే - సక్తం - అహైతుకం
అతత్త్వార్థవత్ - అల్పం - చ - తత్ - తామసం - ఉదాహృతం


యత్ తు - ఏదైతే, ఏకస్మిన్ - ఏకమైన, కార్యే - కార్యమునందు, కృత్స్నవత్ - సంపూర్ణము నందువలె, సక్తం - ఆసక్తమైనదియు, తత్ - అది, తామసం - తామస జ్ఞానముగ, ఉదాహృతం - చెప్పబడినది.

ప్రకృతికార్యమైన శరీరమునే సమస్తముగా భావించి, దానియందే ఆసక్తిని కల్గించునట్టిదియు, తాత్త్వికముగా అర్థరహితమైనదియు, హేతుబద్ధము కానిదియు, తుచ్చమైనదియు అగు విపరీత జ్ఞానమును  తామసము అని చెప్పబడుతోంది.

నియతం సంగరహితమ్ అరాగద్వేషతః కృతమ్ !
అఫలప్రేప్సునా కర్మ యత్తత్ సాత్త్వికముచ్యతే !! 23

నియతం - సంగరహితం - అరాగద్వేషతః - కృతం
అఫలప్రేప్సునా - కర్మ - యత్ - తత్ - సాత్త్వికం - ఉచ్యతే


యత్ - ఏ, కర్మ - కర్మము, సంగరహితం - సంగత్వము లేనిదియు, నియతం - నియమిత మైనదియు, అరాగద్వేషతః - రాగద్వేషములు లేకుండునదియు, అఫల ప్రేప్సునా - ఫలాపేక్ష లేనివానిచేత, కృతం - చేయనదినదో, తత్ - అది, సాత్త్వికం - సాత్త్వికమని, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నది.

కర్తృత్వాభిమానము గాని, ఫలాపేక్షగాని లేని పురుషుని చేత రాగద్వేష రహితముగా చేయబడు శాస్త్రవిహితమైన కర్మ సాత్త్వికకర్మ అనబడుతోంది.

యత్తు కామేప్సునా కర్మ సాహంకారేణ వా పునః !
క్రియతే బహుళాయాసం తద్రాజసముదాహృతమ్ !! 24

యత్ - తు - కామేప్సునా - కర్మ - సాహంకారేణ - వా - పునః
క్రియతే - బహులాయాసం - తత్ - రాజసం - ఉదాహృతం


యత్ - ఏ, కర్మ తు - కర్మము, కామేప్సునా - కోరికలుగలవానిచేత, సాహంకారేణ వా పునః - అహంకారము గల వానిచేత గాని, బహులాయాసం - విశేష ప్రయాసతో, క్రియతే - చేయబడుచున్నదో, తత్ - ఆ కర్మము, రాజసం - రాజసకర్మముగ, ఉదాహృతం - చెప్పబడినది.

భోగలాలసుడైన పురుషుని చేతను, అహంకారిచేతను చేయబడు మిక్కిలి ఆయాసంతో కూడిన కర్మ రాజసకర్మ అనబడుతోంది.

అనుబంధం క్షయం హింసామ్ అనవేక్ష్య చ పౌరుషమ్ !
మోహాదారభ్యతే కర్మ యత్తత్ తామసముచ్యతే !! 25

అనుబంధం - క్షయం - హింసాం - అనవేక్ష్య - చ - పౌరుషం
మోహాత్ - ఆరభ్యతే - కర్మ - యత్ - తత్ - తామసం - ఉచ్యతే


అనుబంధం - పరిణామము, క్షయం - హానియను, హింసాం - హింసయును, పౌరుషం చ - సామర్థ్యమును, అనవేక్ష్య - గ్రహించక, మోహాత్ - అవివేకము వలన, యత్ - ఏ, కర్మ - కర్మము, ఆరభ్యతే - ఆరంభింపబడు చున్నదో, తత్ - అది, తామసం - తామస కర్మమని, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నది.

పరిణామము హాని, హింస, సామర్థ్యములను చూచుకోనక కేవలము అజ్ఞానముచే మొదలుపెట్టి కర్మలు తామసకర్మలు అని చెప్పబడుచున్నాయి.
ముక్తసంగోనహంవాదీ ధృత్యుత్సాహమన్వితః !
సిద్ధ్యసిద్ధ్యోర్నిర్వికారః కర్తా సాత్తిక ఉచ్యతే !! 26

ముక్తసంగః - అనహంవాదీ - ధృత్యుత్సాహ సమన్వితః
సిద్ధ్యసిద్ధ్యోః - నిర్వికారః - కర్తా - సాత్త్వికః - ఉచ్యతే


ముక్తసంగః - సంగత్వము నుండి విడివడినవాడు, అనహంవాదీ - అహంకార రహితుడు, ధృత్యుత్సాహ సమన్వితః - దైర్యముతోను ఉత్సాహముతోను గూడినవాడు, సిద్ధ్యసిద్ధ్యోః - కార్యముసిద్ధించినను సిద్ధించక పోయిననను,నిర్వికారః - వికారము చెందనివాడు నగు, కర్తా - కర్త, సాత్త్వికః - సత్త్వగుణము గలవాడుగ, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నాడు.

ఆసక్తిని త్యజించినవాడు, అహంకారరహితముగా మాట్లాడువాడు, దైర్యోత్సాహములుగల వాడును సిద్ధి అసిద్ధుల యెడ హర్షశోకాదివికారములకు లోనుకానివాడును అగు పురుషుడు సాత్త్వికకర్త యని చెప్పబడుచున్నాడు.

భగవద్గీత చాప్టర్ - 17

అథ సప్తదశోధ్యాయః - శ్రద్ధాత్రయవిభాగయోగః
అర్జున ఉవాచ
యే శాస్త్రవిధిముత్సృజ్య యజంతే శ్రద్ధయాన్వితాః !
తేషాం నిష్ఠా తు కా కృష్ణ సత్త్వమాహో రజస్తమః !! 1
యే - శాస్త్రవిధిం - ఉత్సృజ్య  - యజంతే - శ్రద్ధయా - అన్వితాః
తేషాం - నిష్ఠా - తు - కా - కృష్ణ - సత్త్వం - ఆహో - రజః - తమః


కృష్ణ - కృష్ణా, యే - ఎవరు, శాస్త్రవిధిం - శాస్త్రప్రమాణమును, ఉత్సృజ్య - విస్మరించి, శ్రద్ధయా - శ్రద్ధతో, అన్వితాః - కూడినవారై, యజంతే - సేవించుచున్నారో, తేషాం - వారియొక్క, నిష్ఠా తు - స్థితి, కా - ఎట్టిది, సత్త్వం - సత్త్వమా, ఆహో - లేక, రజః - రజస్సా, తమః - తమస్సా.

అర్జునుడు ఇట్లు పలికెను - కృష్ణా! శాస్త్రవిధిని వదిలి, భక్తిశ్రద్ధలతో యజ్ఞములనుగాని, దైవపూజలనుగాని కొందఱు చేయుచుందురు. వారినిష్ఠ సాత్త్వికమా? రాజసమా? తామసమా?

శ్రీ భగవాన్ ఉవాచ
త్రివిధా భవతి శ్రద్ధా దేహినాం సా స్వభావజా!
సాత్త్వికీ రాజసీ చైవ తామసీ చేతి తాం శృణు !! 2

త్రివిధా - భవతి - శ్రద్ధా - దేహినాం - సా - స్వభావజా
సాత్త్వికీ - రాజసీ - చ - ఏవ - తామసీ - చ - ఇతి - తాం - శృణు


దేహినాం -  మనుష్యులకు, స్వభావజా - స్వభావముచే పుట్టిన, సా - ఆ, శ్రద్ధ, సాత్త్వికీ - సాత్వికము, రాజసీ - చ ఏవ - రాజసము, తామసీ చ - తామసము, ఇతి - అని, త్రివిధా - మూడువిధములు, భవతి - అగుచున్నది, తాం - దానిని, శృణు - ఆలకించుము.

శ్రీ భగవానుడు ఇట్లు పలికెను - శాస్త్రోకముగా నుండక కేవలము స్వభావమును అనుసరించి  ఏర్పడుచుండు మానవుల శ్రద్ధ సాత్త్వికము, రాజసము అని మూడు విధములుగా ఉండును. వాటిని గూర్చి వివరించెదను. వినుము.
సత్త్వానురూపా సర్వస్య శ్రద్ధా భవతి భారత !
శ్రద్ధమాయోయం పురుషో యో యచ్ఛ్రద్ధః స ఏవ సః !! 3

సత్త్వానురూపా - సర్వస్య - శ్రద్ధా - భవతి - భారత
శ్రద్ధామయః - అయం - పురుషః - యః - యత్ - శ్రద్ధః - సః - ఏవ - సః


భారత - అర్జునా, సర్వస్వ - సర్వులకు, సత్త్వానురూపా - అంతఃకరణకనురూపమైన, శ్రద్ధా - శ్రద్ధ, భవతి - కలుగుచున్నది, అయం - ఈ, పురుషః - పురుషుడు, శ్రద్ధామయః - శ్రద్ధామయుడు, యః - ఎవడు, యత్ శ్రద్ధః - ఎటువంటి శ్రద్ధ కలవాడో, సః - అతడు, సః ఏవ - అట్టివాడే.

అర్జునా ! సర్వప్రాణులకు వారి అంతఃకరణరీతులకు తగినట్లు శ్రద్ధ ఉండును. ప్రతివ్యక్తికిని ఏదో ఒక శ్రద్ధ ఉండును. అతని జీవన విధానమంతయును అతని శ్రద్ధకు అనుగుణముగా కొనసాగుచుండును. దానిని బట్టి అతడెట్టి శ్రద్ధ కలిగియున్నదియు తెలిసికొన  వచ్చును.
యజంతే సాత్త్వికా దేవాన్ యక్షరక్షాంసి రాజసాః !
ప్రేతాన్ భూతగణాంశ్చాన్యే యజంతే తామసా జనాః !! 4

యజంతే - సాత్త్వికాః - దేవాన్ - యక్షరక్షాంసి - రాజసాః
ప్రేతాన్ - భూతగణాన్ - చ - అన్యే - యజంతే - తామసాః - జనాః


సాత్త్వికాః - సాత్త్వికులు, దేవాన్ - దేవతలను, రాజసాః - రజోగుణముగలవారు, యక్షరక్షాంసి - యక్షులను రాక్షసులను, యజంతే - పూజించుచున్నారు, అన్యే - ఇతరులైన, తామసాః - తామసులైన, జనాః - జనులు, ప్రేతాన్ - ప్రేతములను, భూతగణాన్ చ - భూతగణములను, యజంతే - పూజించుచున్నారు.

వారిలో సాత్త్వికులు దేవతలను, రాజసులు యక్షరాక్షసులను, తామసులు ప్రేతభూతగణములను పూజించుచున్నారు.

అశాస్త్రవిహితం ఘోరం తప్యంతే యే తపో జనాః !
దంభాహంకారసంయుక్తాః కామరాగబలాన్వితాః !! 5

అశాస్త్రవిహితం - ఘోరం - తప్యంతే - యే - తపః -  జనాః
దంభాహంకార సంయుక్తాః - కామరాగబలాన్వితాః


అశాస్త్రవిహితం - శాస్త్ర విరుద్ధమును, ఘోరం - భయంకరమునైన, తపః - తపమును, యే - ఎట్టి, జనాః - జనులు, దంభాహంకార సంయుక్తాః - దంభముతోను కూడినవారు, కామరాగబలాన్వితాః - కామరాగబలముతో కూడినవారు....

దంభము అహంకారము గలవారు, కోరికలు ఆసక్తి కలిగియుండువారు, బలగర్వితులు ఐనవారు, శాస్త్రవిరుద్ధముగా మనః సంకల్పితమైన ఘోరతపస్సులను చేయుదురు.

కర్షయంతః శరీరస్థం భూతగ్రామమచేతసః !
మాం చైవాంతఃశరీరస్థం తాన్ విద్ధ్యాసురనిశ్చయాన్ !! 6

కర్షయంతః - శరీరస్థం - భూతగ్రామం - అచేతసః
మాం - చ - ఏవ - అంతః శరీరస్థం - తాన్ - విద్ధి - ఆసురనిశ్చయాన్ 


శరీరస్థం - శరీరము లోపలనున్న, భూతగ్రామం - ఇంద్రియములను, అంతః శరీరస్థం - అంతర్యములో ఉన్న, మాం చ ఏవ - నన్నును, కర్షయంతః - కృశింపజేయుచున్నవారై, తప్యంతే - తపస్సుచేయుచున్నారో, తాన్ - అట్టి, అచేతసః - అవివేకులు, ఆసుర నిశ్చయాన్ - అసురస్వభావము గలవారినిగ, విద్ధి - గ్రహించుము.

శరీరములందున్న జీవులను, మరియు అంతర్యామిని అనగా పరమాత్మడనైన నన్ను కృశింపజేయువారు అజ్ఞానులైన ఆసుర స్వభావము గలవారని తెలిసికొనుము.

ఆహారస్త్వపి సర్వస్య త్రివిధో భవతి ప్రియః !
యజ్ఞస్తపస్తథా దానం తేషాం భేదమిమం శృణు !! 7

ఆహారః - తు - అపి - సర్వస్య - త్రివిధః - భవతి - ప్రియః
యజ్ఞః - తపః - తథా - దానం - తేషాం - భేధం - ఇమం - శృణు


సర్వస్య - సర్వులకును, ఆహారః తు పి - ఆహారముకూడాను, త్రివిధః - మూడువిధములు, ప్రియః - ప్రియమైనది, భవతి - అగుచున్నది, తథా - అటులనే, యజ్ఞః - యజ్ఞము, తపః - తపస్సు, దానం - దానమును, తేషాం - వానియోక్క, ఇమం - ఈ, భేదం - భేదమును, శృణు - వినుము.

సర్వజనులకు వారికి ఇష్టములైన ఆహారములు గూడ మూడు విధములుగా ఉండును. అట్లే ఆయా మనుష్యులు ఆచరించు యజ్ఞములు, తపస్సులు, దానములు గూడా మూడేసివిధములుగానే ఉండును. వాటిని గూర్చి వేర్వేరుగా తెలిసికొనుము.
ఆయుః సత్త్వబలారోగ్యసుఖప్రీతివివర్ధనాః !
రస్యాః స్నిగ్ధాః స్థిరా హృద్యాః ఆహారాః సాత్త్వికప్రియాః !! 8

ఆయుః - సత్త్వబలారోగ్య సుఖప్రీతివివర్ధనాః
రాస్యాః - స్నిగ్థాః - స్థిరాః - హృద్యాః - ఆహారాః - సాత్త్వికప్రియాః


ఆయుః - ఆయువును, సత్త్వః - సత్త్వమును, బలః - బలమును, ఆరోగ్యః - ఆరోగ్యమును, సుఖః - సుఖమును, ప్రీతిః - సంతోషమును, వివర్ధనాః - వృద్ధిచేయునవియు, రస్యాః - రసరూపమైనవియు, స్నిగ్ధాః - చమురుగలవియు, స్థిరాః - చిరకాలముండునవియు, హృద్యాః - మనస్సునకు ప్రియమగు, ఆహారాః - ఆహారములు, సాత్త్వికప్రియాః - సాత్త్వికులకు ప్రియములు.

ఆయువు, బుద్ధి, బలము, ఆరోగ్యము, సుఖము, ప్రీతి మున్నగు వానిని అభివృద్ధి పరచునవియు, వెన్న, నెయ్యి మొదలగు స్నిగ్ధపదార్థములును, ఒజస్సును అభివృద్ధిపరచు స్థిరపదార్థములును, సాత్త్వికస్వభావమును పెంచు హృద్య పదార్థములును సాత్త్వికులకు ప్రియములు.

కట్వామ్లలవణాత్యుష్ణతీక్షరూక్షవిదాహినః !
ఆహార రాజసస్యేష్టా దుఃఖశోకామయప్రదాః !! 9

కటు - ఆమ్ల - లవణాత్యుష్ట - తీక్ష - రూక్ష - విదాహినః
ఆహారాః - రాజసస్య - ఇష్టాః - దుఃఖశోకామయప్రదాః 


కటు - చేదుగాను, ఆమ్ల - పులుపుగాను, లవణ - ఉప్పగాను, అత్యుష్ణ - మిక్కిలి వేడిగాను, తీక్ష - కారముగాను, రూక్ష - రసహీనముగాను, విదాహీనః - దాహము కలుగజేయునవియు, దుఃఖశోకమయప్రదాః - దుఃఖమును శోకమును కలుగజేయునవియు, ఆహారాః - ఆహారములు, రాజసస్య - రజోగుణము గలవారికి, ఇష్టాః - ఇష్టములు.

చేదు, పులుపు, ఉప్పు, కారము రుచులకు సంబందించినవి, మిక్కిలి వేడివస్తువులు, మాడిన పదార్థములు రాజసస్వభావము గలవారికి ప్రియములు.
యాతయామం గతరసం పూతి పర్యుషితం చ యత్ !
ఉచ్ఛిష్టమపి చామేధ్యం భోజనం తామసప్రియమ్ !! 10

యాతమామం - గతరసం - పూతి - పర్యుషితం - చ - యత్
ఉచ్ఛిష్టం - అపి - చ - అమేధ్యం - భోజనం - తామసప్రియం


యాతయామం - వండిన తరువాత ఒక జాము గడిచినది, గతరసం - రసము పోయినది, పూతి - దుర్గంధమైనది, పర్యుషితం చ - ఒకరోజు నిలువ యున్నదియు, ఉచ్ఛిష్టం అపి - తినగా మిగిలినదియు, అమేధ్యం చ అశుద్ధమైనదియు, యత్ - ఏ, భోజనం -  భోజనము కలదో, తత్ - అది, తామస ప్రియం - తామసులకు ప్రియము.

సరిగ్గా ఉడకనివి, పండనివి రసహీనములు, చెడువాసనగలవి పాసిపోయిన పదార్థములు, ఎంగిలి వస్తువులు, అపవిత్ర పదార్థములు మొదలగునవి తామసులకు ప్రియమైనవి.
అఫలాకింక్షిభిర్యజ్ఞో విధిదృష్టో య ఇజ్యతే !
యష్టవ్యమేపతి మనః సమాధాయ స సాత్త్వికః !! 11

అఫలాకాంక్షిభిః - యజ్ఞః - విధిదృష్టః - యః - ఇజ్యతే
యష్టవ్యం - ఏవ - ఇతి - మనః - సమాధాయ - సః - సాత్త్వికః 


విధిదృష్టః - శాస్త్రసమ్మతమైనదియు, యష్టవ్యం ఏవ ఇతి - యజ్ఞము చేయుటయే విధియని, మనః - మనస్సును, సమాధాయ - సమాధానపరచుకొని, అపలాకాంక్షిభిః - ఫలాపేక్షలేనివారిచే, యః - ఏ, యజ్ఞః - యజ్ఞము, ఇజ్యతే - చేయుబడుచున్నదో, సః - అది, సాత్త్వికః - సాత్త్వికమైనది.

శాస్త్రోక్తమైనదియు, ఈ యజ్ఞము నాకు కర్తవ్యము అని మనస్సున దృఢముగా నిశ్చయించుకొనబడినదియు, ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండ చేయబడు నదియు ఐన యజ్ఞము సాత్త్వికమనబడుచున్నది.

అభిసంధాయ తు ఫలం దంభార్థమపి చైవ యత్ !
ఇజ్యతే భరతశ్రేష్ఠ తం యజ్ఞం విద్ధి రాజసమ్ !! 12

అభిసంధాయ - తు - ఫలం - దంభార్థం - అపి - చ - ఏవ - యత్
ఇజ్యతే - భరతశ్రేష్ఠం - తం - యజ్ఞః - విద్ధి - రాజసం  


భరతశ్రేష్ట - అర్జునా, యత్ - ఏది, ఫలం - ఫలమును, అభిసంధాయ తు - వాంఛించిగాని, దంభార్థం అపి చ ఏవ - దంభము కొరకుగాని, ఇజ్యతే - చేయబడు చున్నదో, తం - ఆ, యజ్ఞం - యజ్ఞము, రాజసం - రాజస యజ్ఞముగా, విద్ధి - తెలిసికొనుము.

కాని ఓ అర్జునా ! సరియైన నిష్ఠలేకుండ ఆడంబరము కొరకు ఆచరింపబడునదియు. ప్రతిఫలాపేక్షతో చేయబడుచునదియు అగు యజ్ఞము రాజసయజ్ఞము అని తెలిసికొనుము.

విధిహీనమసృష్టాన్నం మంత్రహీనమదక్షిణమ్ !
శ్రద్ధావిరహితం యజ్ఞం తామసం పరిచక్షతే !!  13

విధిహీనం - అసృష్టాన్నం - మంత్రహీనం - అడక్షిణం
శ్రద్ధావిరహితం - యజ్ఞం - తామసం - పరిచక్షతే


విధిహీనం - విధిరహితమైనదియు, అసృష్టాన్నం - అన్నదానములేనిదియు, మంత్రహీనం - మంత్రయుతము గానిదియు, అదక్షిణం  - దక్షిణలేనిదియు, శ్రద్దావిరహితం - శ్రద్ధ లేనిదియు, యజ్ఞం - యజ్ఞమును, తామసం - తామసమని, పరిచక్షతే - చెప్పుచున్నారు.

శాస్త్రవిధిననుసరింపనిదియు, అన్నదానరహితమైనదియు, మంత్రహీన మైనదియు, దక్షిణలు లేనిదియు, శ్రద్ధారహితమైనదియు అగు యజ్ఞము తామసయజ్ఞము అని చెప్పుచున్నారు.

దేవద్విజగురుప్రాజ్ఞపూజనం శౌచమార్జవమ్ !
బ్రహ్మచర్యమహింసా చ శారీరం తప ఉచ్యతే !! 14

దేవద్విజగురు ప్రాజ్ఞ పూజనం - శౌచం - ఆర్జవం
బ్రహ్మచర్యం - అహింసా - చ - శారీరం - తపః - ఉచ్యతే


దేవద్విజగురు ప్రాజ్ఞ పూజనం దేవతలు బ్రాహ్మణులు గురువులు పండితులునగు వారియొక్క పూజయును, శౌచం - శుభ్రతయు, ఆర్జవం - ఋజుత్వమును, బ్రహ్మ చర్యం - బ్రహ్మచర్యమును, అహింసా చ - హింస లేకుండుటయు, శారీరం - దేహసంబంధమైన, తపః - తపస్సుగ, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నది.

దేవతలను, బ్రాహ్మణులను, గురుజనులను, జ్ఞానులను సేవించుట, నిరాడంబరత్వము, బ్రహ్మచర్యము, అహింస అనునవి శారీరక తపస్సులు అని చెప్పుచున్నారు.

అనుద్వేగకరం వాక్యం సత్యం ప్రియహితం చ యత్ !
స్వాధ్యాయాభ్యసనం చైవ వాజ్మయమ్ తప ఉచ్యతే !! 15

అనుద్వేగకరం - వాక్యం - సత్యం - ప్రియహితం - చ - యత్
స్వాధ్యాయాభ్యసనం - చ - ఏవ - వాజ్మయం - తపః - ఉచ్యతే


అనుద్వేగకరం - ఉద్వేగకరము గానిదియు, సత్యం - సత్యమైనదియు, ప్రియః - ప్రియమైనదియు, హితం చ హితమైనదియును అగు, యత్ - ఏ, వాక్యం - వాక్యము, స్వాధ్యాయాభ్యసనం చ ఏవ - వేదధ్యయనము, వాజ్మయం - వాక్సంబంధమైన, తపః - తపస్సుగ, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నది.

ఉద్రేకమును కలిగింపనిదియు, ప్రియమైనదియు, హితమును కలుగచేయునది, యథార్థమైనదియు అగు భాషణము, అట్లే వేదశాస్త్రపఠనము, మొదలగునవి యన్నియును వాచిక తపస్సుగ చెప్పబడుచున్నవి.

మనః ప్రసాదః సౌమ్యత్వం మౌనమాత్మవినిగ్రహః !
భావసంశుద్ధిరిత్యేతత్ తపో మానసముచ్యతే !! 16

మనఃప్రసాదః - సౌమ్యత్వం - మౌనం - ఆత్మవినిగ్రహః
భావసంశుద్ధిః - ఇతి - ఏతత్ - తపః - మానసం - ఉచ్యతే

మనఃప్రసాద - మనస్సు ప్రశాంతత నొందుట, సౌమ్యత్వం - శాంత భావము, మౌనం -  మౌనము, ఆత్మవినిగ్రహః - ఆత్మనిగ్రహము, భావసంశుద్ధిః - అంతఃకరణశుద్ధి, ఇతి ఏతత్ - అనునది, మానసం - మనః సంబంధమైన, తపః - తపస్సుగను, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నది.

మానసిక ప్రసన్నత, శాంతస్వభావము, భగవచ్చింతన, మనోనిగ్రహము, అంతఃకరణశుద్ధి మొదలగునవి యన్నియును మానసికతపస్సులుగా చెప్పబడుచున్నవి.

శ్రద్ధయా పరయా తప్తం తపస్తత్ త్రివిధం నరైః !
అఫలాకాంక్షిభిర్యుక్తైః సాత్త్వికం పరిచక్షతే !! 17

శ్రద్ధయా - పరయా - తప్తం - తపః - తత్ - త్రివిధం - నరైః
అఫలాకాంక్షిభిః - యుక్తైః - సాత్త్వికం - పరిచక్షతే


అఫలాకాంక్షిభిః - ఫలమును కోరనివారు, యుక్తైః - యోగులును అయిన, నరైః - నరులచేత, పరయా - ఉత్తమమైన, శ్రద్ధయా - శ్రద్ధతో, తప్తం - ఆచరించబడిన, తత్ - ఆ, త్రివిధం - మూడువిధములైన, తపః - తపస్సును, సాత్త్వికం - సాత్త్వికముగ, పరిచక్షతే - చెప్పుచున్నారు.

శారీరక, వాచిక, మానసిక తపస్సులను ఫలాకాంక్షలేని యోగులు మిక్కిలి శ్రద్ధతో ఆచరించినప్పుడు వాటిని సాత్త్విక తపస్సులు అని చెప్పబడుచున్నవి.

సత్కారమానపూజార్థం తపో దంభేన చైవ యత్ !
క్రియతే తదిహ ప్రోక్తం రాజసం చలమధ్రువమ్ !! 18

సత్కారమాన పూజార్థం - తపః - దంభేన - చ - ఏవ - యత్
క్రియతే - తత్ - ఇహ - ప్రోక్తం - రాజసం - చలం - అధ్రువం


సత్కార - సత్కారము కొరకును, మాన - గౌరవము కొరకును, పూజార్థం - పూజకొరకును, దంభేన చ ఏవ - కేవలము డంబముచేతను, యత్ - ఏ, తపః - తపస్సు, క్రియతే - చేయబడుచున్నదో, తత్ - అది, ఇహ - ఈ లోకమందు, చలం - నిలకడలేనిదిగా, అధ్రువం - అస్థిరమైనదిగా, రాజసం - రజోగుణ సంబంధమైనదిగా, ప్రోక్తం - చెప్పబడినది.

ఇతరుల నుండి సత్కారములను, గౌరవములను, పూజలను అందు కొనుటకును, స్వార్థప్రయోజనముల కొరకును, దంభముతో చేయబడుననియు, అనిశ్చి తఫలములనుగాని, క్షణికఫలములను గాని ఇచ్చునవియు ఐన తపస్సులను రాజసతపస్సులు అని అందురు.

మూఢగ్రాహేణాత్మనో యత్ పీడయా క్రియతే తపః !
పరస్యోత్సాదనార్థం వా తత్తామసముదాహృతమ్ !! 19

మూఢగ్రాహేణ - ఆత్మనః - యత్ - పీడయా - క్రియతే - తపః
పరస్య - ఉత్పాదనార్థం - వా - తత్ - తామసం - ఉదాహృతం


మూఢగ్రాహేణ - మూర్ఖపుపట్టుదలతో, ఆత్మనః - ఆత్మయొక్క, పీడయా - పీడచేగాని, పరస్య - ఇతరులయొక్క, ఉత్సాదనార్థం వా - నాశనముకొరకు గాని, యత్ - ఏ, తపః - తపస్సు, క్రియతే - చేయబడుచున్నదో, తత్ - అది, తామసం - తామస తపస్సని, ఉదాహృతం - చెప్పబడుచున్నది.

మొండిపట్టుదలతో మనోవాక్కాయములకు బాధకలిగించునవియు, ఇతరులకు కీడు కల్గించుటకై చేయబడునవియు, ఐన తపస్సులను తామసమని అందురు.

దాత్యవ్యమితి యద్థానం దీయతేనుపకారిణే !
దేశే కాలే చ పాత్రే చ తద్దానం సాత్త్వికం స్మృతమ్ !! 20

దాతవ్యం - ఇతి - యత్ - దానం - దీయతే - అనుపకారిణే
దేశే - కాలే - చ - పాత్రే - చ - తత్ - దానం - సాత్త్వికం - స్మృతం


దేశే - దేశమునందును, కాలే చ - కాలమునందును, పాత్రే చ - అవసరమున్న వాజూనికి, అనుపకారిణే - ప్రత్యుపకారము చేయలేని వారి కొరకు, దాతవ్యం ఇతి - ఇవ్వదగినదే యని, యత్ - ఏ, దానం - దానము, దీయతే - ఇవ్వబడుచున్నదో, తత్ - ఆ, దానం - దానము, సాత్త్వికం - సాత్త్వికమని, స్మృతం - తలపబడినది.

దానము చేయుటయే కర్తవ్యము అను భావముతో తగిన ప్రదేశముల యందును, దుర్భిక్షాదికాలముల యందును, ఆకలిదప్పులతో బాధపడువారు, అంగవైకల్యము గలవారు, రోగులు మొదలగువారికిని, బ్రాహ్మణులు, పండితులు, బ్రహ్మచారులు, వానప్రస్థులు మొదలగు పాత్రులైనవారికిని ప్రత్యుపకారమును ఆశింపక నిస్వార్థభావముతో చేయబడు దానము సాత్త్వికమనబడుచున్నది.
యత్తు ప్రత్యుపకారార్థం ఫలముద్దిశ్య వా పునః !
దీయతే చ పరిక్లిష్టం తద్ధానం రాజసం స్మృతమ్ !! 21

యత్ - తు - ప్రత్యుపకారార్థం - ఫలం - ఉద్దిశ్య - వా - పునః
దీయతే - చ - పరిక్లిష్టం - తత్ - దానం - రాజసం - స్మృతం


ప్రత్యుపకారార్థం - ప్రత్యుపకారము కొరకుగాని, పునః - మరల, ఫలం - ఫలమును, ఉద్దిశ్య నా - ఉద్దేశించికాని, పరిక్లిష్టం - అతికష్టముతో, యత్ - ఏది, దీయతే చ - ఈయబడుచున్నదో, తత్ - ఆ, దానం తు - దానము, రాజసం - రాజసమని, స్మృతం - చెప్పబడుచున్నది.

ప్రత్యుపకారము కొరకుగాని, ప్రతిఫలాపేక్షతో గాని వివిధములగు ఒత్తిడులకు లోనైగాని బాధపడుచు విధిలేక ఇచ్చు దానమును రాజసదానము అని చెప్పబడుచున్నది. 

ఆదేశకాలే యద్దానమ్ అపాత్రేభ్యశ్చ దీయతే !
అసత్కృతమవజ్ఞాతం తత్తామసముదాహృతమ్ !! 22

అదేశకాలే - యత్ - దానం - అపాత్రేభ్యః - చ - దీయతే
అసత్కృతం - అవజ్ఞాతం - తత్ - తామసం - ఉదాహృతం


అదేశకాలే - అనుచితదేశకాలములందు, అపాత్రేభ్యః చ - అపాత్రులకొరకు, అసత్కృతం - అసత్కార్యముగ, అవజ్ఞాతం - నిర్లక్ష్యముతో, యత్ - ఏ, దానం - దానము, దీయతే - ఇవ్వబడుచున్నదో, తత్ - అది, తామసం - తామసదానమని, ఉదాహృతం - చెప్పబడినది.

సద్భావములేకుండా, దానము పుచ్చుకొనువారియెడల గౌరవాదరములనుచూపక, తృణీకారభావములతో ఛీకొట్టుచు, అయోగ్యులకును, అపాత్రులకును చేయబడు దానమూ, దేశకాలోచితముకాని దానమూ, తామసదానము అని చెప్పబడును.
ఓం తత్సదితి నిర్దేశో బ్రహ్మణస్త్రివిధః స్మృతః !
బ్రాహ్మణాస్తేన వేదాశ్చ యజ్ఞాశ్చ విహితాః పురా !! 23

ఓం - తత్ - సత్ - ఇతి - నిర్దేశః - బ్రహ్మణః - త్రివిధః - స్మృతః
బ్రాహ్మణాః - తేన - వేదాః - చ - యజ్ఞాః - చ - విహితాః - పురా 


బ్రహ్మణః - బ్రహ్మముయొక్క, నిర్దేశః - నిర్దేశము, ఓం ఇతి - ఓం అని, తత్ ఇతి - తత్ అని, సత్ ఇతి - సత్ అని, త్రివిధః - మూడు విధములుగ, స్మృతః - చెప్పబడినది, తేన - దానిచేత, బ్రాహ్మణాః - బ్రాహ్మణులు, వేదాః చ - వేదములు, యజ్ఞాః చ - యజ్ఞములు, పురా - పూర్వము, విహితాః - నిర్మింపబడినవి.
ఓమ్, తత్, సత్ అని మూడువిధములగు పేర్లు పరబ్రహ్మకు నిర్దేశించబడినవి. ఆ పరమాత్మ నుండియే సృష్ట్యాదియందు బ్రాహ్మణులు, వేదములు, యజ్ఞములు నిర్మింపబడినటుల చెప్పబడినది.

తస్మాదోమిత్యుదాహృత్య యజ్ఞదానతపఃక్రియాః !
ప్రవర్తంతే విధానోక్తాః సతతం బ్రహ్మవాదినామ్ !! 24

తస్మాత్ - ఓం - ఇతి - ఉదాహృత్య - యజ్ఞదానతపఃక్రియాః
ప్రవర్తంతే - విధానోక్తాః - సతతం - బ్రహ్మవాదినాం


తస్మాత్ - అందువలన, బ్రహ్మవాదినాం - బ్రహ్మవాదులయొక్క, విధానోక్తాః - శాస్త్రక్తములైన, యజ్ఞఃదానతపఃక్రియాః - యజ్ఞములును దానములును తపస్సులును కర్మలును, ఓం ఇతి - ఓం అని, ఉదాహృత్య - చెప్పి, సతతం - సదా, ప్రవర్తంతే - ప్రవర్తించుచున్నవి.

కనుక వేదమంత్రములను పఠించువారు శాస్త్రవిహితములైన యజ్ఞదాన తపశ్చర్యలను సర్వదా ఓమ్ అని పలికి ప్రారంభింతురు.

తదిత్యనభిసంధాయ ఫలంయజ్ఞతపఃక్రియా !
దానక్రియాశ్చ వివిధాః - క్రియంతే - మోక్షకాంక్షింభిః !! 25
తత్ - ఇతి - అనభిసంధాయ - ఫలం - యజ్ఞ తపః క్రియాః
దానక్రియాః - చ - వివిధాః -  క్రియంతే - మోక్షకాంక్షిభిః


మోక్షకాంక్షిభిః - మోక్షాపేక్షగలవారిచేత, తత్ ఇతి - తత్ అని, ఫలం - ఫలమును, అనభిసంధాయ - అభిలషించక, వివిధాః - వివిధములైన, యజ్ఞతపః క్రియాః - యజ్ఞతపః కర్మలు, దానక్రియాః చ - దానక్రియలును, క్రియంతే - ఆచరించబడుచున్నవి.

మోక్షకాంక్షగలవారు స్వలాభాపేక్ష లేశమాత్రమైనను లేకుండ లోకహితార్థమై యజ్ఞదానతపశ్చర్యలను ఇదియంతయును పరమాత్మదే అను భావముతో తత్ అను నామమును ఉచ్చరించుచు ఆచరించేదరు.
సద్భావే సాధుభావే చ సదిత్యేతత్ప్రయుజ్యతే !
ప్రశస్తే కర్మణి తథా సచ్ఛబ్ధః పార్థ యుజ్యతే !! 26

సద్భావే - సాధుభావే - చ - సత్ - ఇతి - ఏతత్ - ప్రయుజ్యతే
ప్రశస్తే - కర్మణి - తథా - సత్ - శబ్దః - పార్థ - యుజ్యతే


పార్థ - అర్జునా, సద్భావే - సత్తుయనెడి భావమునందు, సాధుభావే చ - మంచిది యనెడి భావమునందు, సత్ ఇతి - సత్ అనెడి, ఏతత్ - ఇది, ప్రయుజ్యతే - వాడబడుచున్నది, తథా - అటులనే, ప్రశస్తే - ప్రశస్తమైన, కర్మణి - కర్మమందును, సత్ శబ్దః - సత్ శబ్ధః - సత్ అను శబ్దము, యుజ్యతే - వాడబడుచున్నది.

అర్జునా! సత్ అను పరమాత్మనామము సత్యభావమునందును, శ్రేష్ఠభావమునందును అనగా పరమాత్ముడు నిత్యుడు, శ్రేష్ఠుడు అను భావము నందును ప్రయోగింపబడుచుండును. ఉత్తమకర్మాచరణమునందును సత్ అను శబ్దము వాడబడుచున్నది.

యజ్ఞే తపసి దానే చ స్థితిః స్యదితి చోద్యతే !
కర్మచైవ తదర్థీయం సదిత్యేవాభిధీయతే !! 27

యజ్ఞ - తపసి - దానే - చ - స్థితిః - సత్ - ఇతి - చ - ఉచ్యతే
కర్మ - చ - ఏవ - తదర్థీయం - సత్ - ఇతి - ఏవ - అభిధీయతే


యజ్ఞే - యజ్ఞమునందును, తపసి - తపస్సునందును, దానేచ - దానము నందును, స్థితిః చ - ఉనికియును, సత్ ఇతి - సత్ అని, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నది, తదర్థీయం - బ్రహ్మోద్దేశ్యమైన, కర్మ ఏవ చ - కర్మయును, సత్ ఇతి ఏవ - సత్ అనియే, అభిధీయతే - చెప్పబడుచున్నది.

యజ్ఞదానతపఃస్సులకు సంబంధించిన నిష్ఠ ఆస్తిక భావమును సత్ అనియందురు. పరమాత్మను ఉద్దేశించి, చేయబడు నిశ్చయాత్మకకర్మలను గూడ సత్ అని పిలువబడుచున్నవి.

ఆశ్రద్ధయా హుతం దత్తం తపస్తప్తం కృతం చ యత్ !
అసదిత్యుచ్యతే పార్థ న చ తత్ర్పేత్య నో ఇహ !! 28

అశ్రద్ధయా - హుతం - దత్తం - తపః - తప్తం - కృతం - చ - యత్
అసత్ - ఇతి - ఉచ్యతే - పార్థ - న - చ - తత్ - ప్రేత్య - నో - ఇహ


పార్థ - అర్జునా, అశ్రద్ధయా - శ్రద్ధలేకుండా, హుతం - హోమము చేయబడినదియు, దత్తం - దానము చేయబడినదియు, తప్తం - చేయబడిన, తపః - తపస్సును, కృతం చ - చేయబడినదియు, యత్ - ఏది కలదో, తత్ - అది, అసత్ ఇతి - అసత్తు అని, ఉచ్యతే చెప్పబడుచున్నది, ప్రేత్య - పరలోకమునందును, నో - ఫలమునివ్వదు, ఇహ చ - ఈ లోకమునందును, న - ఫలితము నివ్వదు.
అర్జునా ! శ్రద్ధ లేకుండ చేయబడుహోమము, ఇయ్యబడు దానము, ఆచరింపబడు తపస్సు, ఇంకను జరుపబడు ఇతరశుభకర్మలన్నియును, అసత్ అని చెప్పబడును. దానివలన జీవించియుండగా గాని మరణించిన పిదపగాని ఏ విధమైన ప్రయోజనముండదు.
ఓం తత్సదితిశ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు
బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే
శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే శ్రద్ధాత్రయవిభాగయోగోనామ
సప్తదశోధ్యాయః !!

భగవద్గీత చాప్టర్ - 16

అథ షోడశోధ్యాయః - దైవాసురసంపద్విభాగయోగః
శ్రీభగవాన్ ఉవాచ
అభయం సత్త్వసంశుద్ధిః జ్ఞానయోగవ్యవస్థితిః !
దానం దమశ్చ యజ్ఞశ్చ స్వాధ్యాయస్తప ఆర్జవమ్ !! 1

అహింసా సత్యమక్రోథః త్యాగః శాంతిరపైశునమ్ !
దయా భూతేష్వలోలుప్త్యం మార్దవం హ్రీరచాపలమ్ !! 2
తేజః క్షమా ధృతిః శౌచమ్ అద్రోహో నాతిమానితా !
భవంతి సంపదం దైవీమ్ అభిజాతస్య భారత ! 3



శ్రీ భగవానుడు ఇట్లు పలికెను - నిర్భయత్వము, అంతఃకరణశుద్ధి, తత్త్వజ్ఞానప్రాప్తికై ద్యానయోగము నందు నిరంతర దృఢస్థితి, సాత్వకదానము, ఇంద్రియనిగ్రహము, భగవంతుని, దేవతలను, గురుజనులను పూజించుట అట్లే అగ్నిహోత్రాది - ఉత్తమ కర్మాచరణము, వేదశాస్త్రములపఠన, పాఠనములు మఱియు భగవంతుని నామగుణకీర్తనములు, స్వధర్మాచరణము నందలి కష్టములకు ఓర్చుకొనుట, శరీరేంద్రియాంతఃకరణముల సరళత్వము.

అహింస, సత్యము, క్రోధము, త్యాగము, శాంతి, ఎవ్వరినీ నిందింప కుండుట, దయ, మార్దవము, శాస్త్ర విరుద్ధ కార్యాచరణమునకు వెనుకాడుట, చపలత్వము లేకుండుట.

ఓ అర్జునా ! తేజస్సు, క్షమా, ధైర్యము, బాహ్యశుద్ధి ఎవ్వరిపైనను శత్రుభావము లేకుండుట తాను పూజ్యుడనను అభిమానము లేకుండుట మొదలగునవి యన్నియును దైవీసంపద గలవాని లక్షణములు.
దంభోదర్పోభిమానశ్చ క్రోధః పారుష్యమేవ చ !
అజ్ఞానం చాభిజాతస్య పార్థ సంపదమాసురీమ్ !! 4

దంభః - దర్పః - అభిమానః - చ - క్రోధః - పారుష్యం - ఏవ - చ
అజ్ఞానం - చ - అభిజాతస్య - పార్థ - సంపదం - ఆసురీం


పార్థ - అర్జునా, దంభః - కపటము, దర్పః - గర్వము, అభిమానః చ - దురభిమానము, క్రోధః - క్రోధము, పారుష్యం ఏవ చ - పౌరుషమును, అజ్ఞానం చ - అజ్ఞానము, ఆసురీం - రాక్షససంబంధమైన, సంపదం - సంపదను  గూర్చి, అభిజాతస్య - పుట్టినవానికి.

ఓ పార్థా ! కపటము, దర్పము మొండితనము, అభిమానము, క్రోధము, పారుష్యము, అజ్ఞానము మొదలగునవి ఆసురీస్వభావముగలవాని లక్షణములు.

దైవీ సంపద్విమోక్షాయ నిబంధాయాసురీ మతా !
మా శుచః సంపదం దైవీమ్ అభిజాతోసి పాండవ !! 5

దైవీ - సంపత్ - విమోక్షాయ - నిబంధాయ - ఆసురీ - మతా
మా - శుచః - సంపదం - దైవీం - అభిజాతః - అసి - పాండవ


పాండవ - అర్జునా, దైవీ - దైవసంబంధమైన, సంపత్ - సంపద,విమోక్షాయ - బంధవృత్తి కొరకును, ఆసురీ - రాక్షససంబంధమైన, సంపదం - సంపదను గురించి, అభిజాతః - పుట్టినవాడవు, అసి - అయి ఉన్నావు, మా శుచః - దుఃఖించకుము.

ఓ అర్జునా ! దైవీసంపద ముక్తిదాయకము. ఆసురీసంపద బంధహేతువు. నీవు దైవీసంపదతో పుట్టినవాడవు. కనుక శోకింపదగదు.
ద్వౌ భూతసర్గౌ లోకేస్మిన్ దైవ ఆసుర ఏవ చ !
దైవో విస్తరశః ప్రోక్తః ఆసురం పార్థ మే శృణు !! 6

ద్వౌ - భూత సర్గౌ - లోకే - అస్మిన్ - దైవః - ఆసురః - ఏవ - చ
దైవః - విస్తరశః  ప్రోక్తః - ఆసురం - పార్థః - మే - శృణు

పార్థ - అర్జునా, అస్మిన్ - ఈ, లోకే - లోకమునందు, దైవః - దైవసంబంధ మనియు, ఆసురః ఏవ చ - అసుర సంబంధమనియును, భూత సర్గౌ - ప్రాణసృష్టులు, ద్వౌ - రెండు విధములు, దైవః - దైవసంబంధమైనది, విస్తరశః - విస్తారముగాను, ప్రోక్తః - చెప్పబడునది, ఆసురం - అసురమగుదానిని, మే - నావలన, శృణు - వినుము.

ఓ అర్జునా ! ఈ లోకముననున్న మానవులు రెండువిధములుగా ఉందురు. దైవలక్షణములు గలవారు కొందఱు. అసురలక్షణములు గలవారు మరికొందఱు. దైవ లక్షణములు విస్తృతముగా తెల్పబడినవి. ఇప్పుడు ఆసురలక్షణములు గలవారిని గూర్చి వివరముగా తెల్పెదను వినుము.

ప్రవృత్తిం చ నివృత్తిం చ జనా న విదురాసురాః !
న శౌచం నాపి చాచారో న సత్యం తేషు విద్యతే !! 7

ప్రవృత్తిం - చ - నివృత్తిం - చ - జనాః - న - విదుః - ఆసురాః
న - శౌచరం - న - అపి - చ - ఆచారః - న - సత్యం - తేషు - విద్యతే


ఆసురాః - అసుర స్వభావముగల, జనాః - జనులు, ప్రవృత్తిం చ - ప్రవృత్తిం చ - ప్రవృత్తిమార్గముగాని, నివృత్తిం చ - నివృత్తి మార్గమును గాని, న విదుః - ఎరుగురు, తేషు - వారియందు, శౌచం - శుభ్రత, న విద్యతే - ఉండదు, ఆచారః చ న - ఆచారము లేదు, సత్యం అపి న - సత్యము కూడా ఉండదు.

అసురస్వభావముగలవారు ప్రవృత్తినివృత్తులను ఎరుగరు. కనుక వారిలో బాహ్యాభ్యంతరం  శుచిత్వముగాని, శ్రేష్ఠమైన ప్రవర్తనగాని, సత్యభాషణముగాని ఉండనే ఉండవు.

అసత్యమప్రతిష్ఠం తే జగదాహురనీశ్వరమ్ !
అపరస్పరసంభూతం కిమన్యత్ కామహైతుకమ్ !! 8

అసత్యం - అప్రతిష్ఠం - తే - జగత్ - ఆహుః - అనీశ్వరం
అపరస్పరం సంభూతం - కిం - అన్యత్ - కామహైతుకం


తే - వారు, జగత్ - ప్రపంచము, అసత్యం - అసత్యము, అప్రతిష్ఠం - ప్రతిష్ఠలేనిది, అనీశ్వరం - ఈశ్వరుడు లేనిది, కామహైతుకం - కామకారణమైనది, అపరస్పర సంభూతం - స్త్రీ పురుష సంయోగము వలన కలిగినది, అన్యత్ కిం - మరియేమున్నది యని, ఆహుః - చెప్పుదురు.

ఈ జగత్తునకు ఆధారమైనది ఏదియును లేదనియు, ఇది అసత్య మనియు, భగవంతుడనెడివాడు లేనేలేడనియు, కామప్రేరితులైన స్త్రీ పురుషుల సంయోగ కారణముగ జీవులు సహజముగనే పుట్టుచున్నారనియు, కావున సృష్టికి కామము తప్ప మరొక కారణమే లేదనియు ఆసురలక్షణములు గలవారు భావింతురు.

ఏతాం దృష్టిమవష్టభ్య నష్టాత్మానోల్పబుద్ధయః !
ప్రభవంత్యుగ్రకర్మాణః క్షయాయ జగతోహితాః !! 9

ఏతాం - దృష్టిం - అవష్టభ్యః - నష్టాత్మానః - అల్పబుద్ధయః
ప్రభవంతి - ఉగ్రకర్మాణః - క్షయాయ - జగతః - అహితాః


ఏతాం - ఈ, దృష్టిం - దృష్టిని, అవష్టభ్య - అవలంభించి, నష్టాత్మానః - చెడినమనస్సు గలవారు, అల్పబుద్ధయః - అల్పబుద్ధులు, ఉగ్రకర్మాణః - ఉగ్రకర్మలు చేయువారు, అహితాః - చెడువారును, జగతః - జగత్తుయొక్క, క్షయాయ - నశింపునకు, ప్రభవంతి - పుట్టుచున్నారు.

అసంబద్ధమైన ఇట్టి మిథ్యావాదముచేయుభౌతికవాదులు ఆత్మనుగూర్చి తలంపరు. వారు మందబుద్ధులు, వారు అందరికిని అపకారము చేయుక్రూరులు. వారి శక్తిసామర్థ్యములు ప్రపంచ వినాశనమునకే వినియోగపడుచుండును.

కామమాశ్రిత్య దుష్పూరం దంభమానమదాన్వితాః !
మోహాద్గృహీత్వాసద్గ్రాహాన్ ప్రవర్తంతే శుచివ్రతాః !! 10

కామం - ఆశ్రిత్య - దుష్పూరం - దంభమాన - మదాన్వితాః
మోహాత్ - గృహీత్వా - అసద్గ్రాహాన్ - ప్రవర్తంతే - అశుచివ్రతాః


దుష్పూరం - తృప్తిచెందని, కామం - కామమును, ఆశ్రిత్య - ఆశ్రయించి, దంభమాన మదాన్వితాః - దంభముతోను అభిమానముతోను గర్వముతోను కూడినవారలై, అశుచివ్రతాః - బ్రష్టాచారములు గలవారై, అసద్గ్రాహాన్ - దురాచారములను, మోహాత్ - మోహము వలన, గృహీత్వా - గ్రహించి, ప్రవర్తంతే - ప్రవర్తించుచుందురు.

దంభము, దురభిమానము, మదములతోగూడిన ఈ ఆసుర లక్షణములు గలవారు యుక్తాయుక్తములను మరచి, తమ వాంఛలను ఏదో విధముగ తీర్చుకొనుటకు సిద్ధపడుదురు. అజ్ఞానకారణముగ మిథ్యాసిద్ధాంత ములను ఆశ్రయింతురు. శాస్త్ర విరుద్ధముగా ఆచారములేక ప్రవర్తింతురు.

చింతామపరిమేయాం చ ప్రలయాంతాముపాశ్రితాః !
కామోపభోగపరమా ఏతావదితి నిశ్చితాః !! 11

చింతాం - అపరిమేయాం - చ - ప్రలయాంతాం ఉపాశ్రితాః
కామోపభోగ పరమాః - ఏతావత్ - ఇతి - నిశ్చితాః


అపరిమేయాం - అపరిమితమైనదియు, ప్రలయాంతాం - మృత్యువేఅంతముగా గలదియు నగు, చింతాం - చింతను, ఉపాశ్రితాః - ఆశ్రయించినవారై, కామోప భోగపరమాః - విషయభోగాలే ఉత్తమమనుచు, ఏతావత్ ఇతి - ఇదియే పరమార్థమనుచు, నిశ్చితాః - నిశ్చయించినవారై....

మరణించువరకును వారు అంతులేని చింతలలోనే మునిగిపోవు చుందురు. విషయభోగానుభవముల యందే మునిగి, అదియే నిజమైన సుఖమని భావింతురు.

ఆశాపాశశతైర్బద్ధాః కామక్రోధపరాయణాః !
ఈహంతే కామభోగార్థమ్ అన్యాయేనార్థసంచయాన్ !! 12

ఆశాపాశశతైః - బద్ధాః - కామక్రోధః పరాయణాః
ఈహంతే - కామభోగార్థం - అన్యాయేన - అర్థసంచయాన్


ఆశాపాశశతైః - వందలకొలది ఆశాపాశముల చేత, బద్ధాః - బంధింపబడినవారై, కామక్రోధ పరాయణాః చ - కామక్రోధముల చేత కూడినవారై, కామభోగార్థం - కామానుభమునకై, అన్యాయేన - అన్యాయముగ, అర్థసంచయాన్ - ధనసంపాదనమును, ఈహంతే - కోరుచున్నారు.

వారు ఆశాపాశపరంపరలచే ఎల్లప్పుడును బంధింపబడుచుందురు. కామక్రోధపరాయణులై ప్రవర్తింతురు. విషయభోగముల నిమిత్తమై, అన్యాయ మార్గముల ద్వారా ధనార్జనకు పాల్పడుచుందురు.

ఇదమద్య మయా లబ్దమ్ ఇమం ప్రాప్స్యే  మనోరథమ్ !
ఇదమస్తీదమపి మే భవిష్యతి పునర్దనమ్ !! 13

ఇదం - అద్య - మయా - లబ్ధం - ఇమం - ప్రాప్స్యే  - మనోరథం
ఇదం - అస్తి - ఇదం - అపి - మే - భవిష్యతి - పునః - ధనం


ఇదం - ఇది, అద్య - ఇప్పుడు, మయా - నాచేత, లబ్ధం - పొందబడినది, ఇమం - ఈ, మనోరథం - కోరికను, ప్రాప్స్యే - పొందగలను,  మే - నాకు, ఇదం - ఇది, అస్తి - కలదు, పునః - మరల, ఇదం - ఈ, ధనం అపి - ధనముకూడా, భవిష్యతి - కలుగగలదు.
నేను మిక్కిలి పురుషార్థిని గనుక ఈ కోరుకున్న వస్తువును పొందితిని. ఇంకను నా కోరికలన్నింటిని సాధించుకొనగలను. ఇప్పటికి  నాకాడ  ఎంతో ధనము ఉన్నది. మున్ముందు ఇంకను ఎంతోధనమును సంపాదింపగలను అని వారు తలంచుచుందురు.
అసౌ మయా హతః శత్రుః హనిష్యే చాపరనపి !
ఈశ్వరో హమహం భోగి సిద్దోహం బలవాన్ సుఖీ !! 14

అసౌ - మయా - హతః - శత్రుః - హనిష్యే - చ - అపరాన్ - అపి
ఈశ్వరః - అహం - అహం - భోగీ - సిద్ధః - అహం - బలవాన్ - సుఖీ


అసౌ - ఈ, శత్రుః - శత్రువు, మయా - నాచేత, హతః - చంపబడెను, అపరాన్ అపి చ - ఇతరులను కూడా, హనిష్యే - వధింతును, అహం - నేను, ఈశ్వరః - ఈశ్వరుడు, అహం - నేను, భోగీ - భోగిని, అహం - నేను, సిద్ధః - సిద్ధుడను, అహం - నేను, బలవాన్ - బలవంతుడు, సుఖీ - సుఖవంతుడను.

నేను ఈ శత్రువును వధించితిని. ఇతర శత్రువులను గూడ వధింపగలను, నేనే సర్వాధిపతిని. సమస్త సుఖ భోగములను అనుభవింపగల వాడను నేనే. సిద్ధులన్నియు నా గుప్పిటనే యున్నవి. నేనే గొప్ప బలవంతుడను.


ఆఢ్యోభిజనవానస్మి కోన్యోస్తి సదృశో మయా !
యక్ష్యే దాస్యామి మోదిప్య ఇత్యజ్ఞానవిమోహితాః !! 15

 ఆఢ్యః  - అభిజనవాన్ - అస్మి - కః - అన్యః - అస్తి - సదృశః - మయా
యక్ష్యే - దాస్యామి - మోదిష్యే - ఇతి - అజ్ఞాన విమోహితా


ఆఢ్యః - ధనవంతుడను, అభిజనవాన్ - గొప్ప కులమున జన్మించినవాడను, అస్మి - అయి ఉన్నాను, మయా - నాతోడ, సదృశః  - సమానుడు, అన్యః - ఇతరుడు, కః - ఎవడు, అస్తి - కలడు, యక్ష్యే - యజ్ఞముచేసెదను, దాస్యామి - ఇచ్చెదను, మోదిష్యే - సంతోషించెదను, ఇతి - అని, అజ్ఞానవిమోహితాః - అజ్ఞానమోహితులై.

నేనే గొప్ప ధనవంతుడను, మిక్కిలి పరివారము గలవాడను. నాతో సమానుడు మరియొకడులేడు. నేను యజ్ఞములను చేయగలను. దానములు ఇయ్యగలను. యథేచ్ఛగా వినోదింపగలను. అనుచు అనేక విధములుగా అజ్ఞానమోహితులై...
అనేకచిత్తవిభ్రాంతాః మోహజాలసమావృతాః !
ప్రసక్తాః కామభోగేషు పతంతి నరకే శుచౌ !! 16

అనేక చిత్త విభ్రాంతాః - మోహజాల సమావృతాః
ప్రసక్తాః - కామభోగేషు - పతంతి - నరకే - అశుచౌ


అనేకచిత్తవిభ్రాంతాః - అనేకములైన మనోభ్రాంతులు కలవారై, మోహజాల సమావృతాః - మోహజాలముచే, నావరింపబడినవారై, కామభోగేషు - కామభోగముల యందు, ప్రసక్తాః - ప్రసక్తులై, అశుచౌ - మలినపూరితమైన, నరకే - నరకమునందు, పతంతి - పడుచున్నారు.

చిత్తభ్రాంతికి లోనై మోహజాలము నందు చిక్కుకొని, ఆసురలక్షణములు గలవారు విషయ భోగముల యందే మిక్కిలి ఆసక్తులై ఘోరనరకముల యందు పడిపోవుచుందురు.

ఆత్మసంభావితాః స్తబ్ధాః ధనమానమదాన్వితాః !
యజంతే నామయజ్ఞెస్తే దంభేనా విధిపూర్వకమ్ !! 17

ఆత్మసంభావితాః - స్తబ్ధాః - ధనమాన మదాన్వితాః
యజంతే - నామయజ్ఞైః - తే - దంభేన - అవిధిపూర్వకం


తే - వారు, ఆత్మసంభావితాః - ఆత్మస్తుతి గలవారునై, స్తబ్ధాః - స్తబ్ధులును, ధనమాన మదాన్వితాః - ధనాభిమానములవలన ఉన్మత్తులగుచు, దంభేన - డాంభికముగ, నామయజ్ఞైః - నామమాత్ర యజ్ఞములచేత, అవిధిపూర్వకం - విధిరహితముగా, యజంతే - యజ్ఞ మాచరించుచుందురు.

వారు తమకు తామే గొప్పవారమని భావించుకొనుచు, గర్వోన్మత్తులై ధనదురహంకారములతో కన్నుమిన్నుగానక అప్రమత్తులై, శాస్త్రవిరుద్ధముగా ఆడంబరప్రధానముగా పేరుకు మాత్రమే యజ్ఞముల నాచరించుదురు.

అహంకారం బలం దర్పం కామం క్రోధం చ సంశ్రితాః !
మామాత్మపరదేహేషు ప్రద్విషంతోభ్యసూయకాః !! 18

అహంకారం - బలం - దర్పం - కామం - క్రోధం - చ - సంశ్రితాః
మాం - ఆత్మపరదేహేషు - ప్రద్విషంతః - అభ్యసూయకాః


అహంకారం - అహంకారమును, బలం - బలమును, దర్పం - గర్వమును, కామం - కామమును, క్రోధం చ - క్రోధమును, సంశ్రితాః - ఆశ్రయించినవారై, ఆత్మపరదేహేషు - తమయందును ఇతరులయందును ఉన్న, మాం - నన్ను, అభ్యసూయకాః - అసూయతో జూచువారలై, ప్రద్వింషంతః - ద్వేషించుచున్నారు.

అహంకారము, బలము, దర్పము, కామము, క్రోధములకు వశులై, ఇతరులను నిందించుచు తమశరీరములయందును ఇతరుల శరీరముల యందును, అంతర్యామిగానున్న నన్ను ద్వేషించుచుందురు.

తానహం ద్విషతః క్రూరాన్ సంసారేషు నరాధమాన్ !
క్షిపామ్యజస్రమశుభాన్ ఆసురీష్వేవ యోనిషు !! 19

తాన్ - అహం - ద్విషతః -  క్రూరాన్ - సంసారేషు - నరాధమాన్
క్షిపామి - అజస్రం - అశుభాన్ - ఆసురీషు - ఏవ - యోనిషు


అహం - నేను, ద్విషతః - ద్వేషించువారును, క్రూరాన్ - క్రూరులను, అశుభాన్ - అశుభులును అగు, తాన్ - ఆ, నరాధమాన్ - నరాధములను, సంసారేషు - సంసారమున, అజస్రం - సదా, ఆసురీషు - రాక్షస సంబంధములైన, యోనిషు ఏవ - గర్భముల యందు, క్షిపామి - ఉంచుచున్నాను.

అట్లు ఇతరులను ద్వేషించు పాపాత్ములను, క్రూరులైన నరాధములను మాటిమాటికిని ఈ సంసారమునందు అసురీయోనులలోనే నేను పడవేయుచుందును.

ఆసురీం యోనిమాపన్నా మూఢా జన్మని జన్మని !
మామప్రాప్తైవ కౌంతేయ తతో యాంత్యధమాం గతిమ్ !! 20

ఆసురీం - యోనిం - ఆపన్నాః - మూఢాః - జన్మని - జన్మని
మాం - అప్రాప్య - ఏవ -  కౌంతేయ - తతః - యాంతి - అధమాం - గతిం


కౌంతేయ - అర్జునా, ఆసురీం - రాక్షససంబంధమైన, యోనిం - జన్మమును, ఆపన్నాః - పొందిన, మూఢాః - మూర్ఖమానవులు, జన్మజన్మని  - ప్రతి జన్మమందును, మాం - నన్ను, అప్రాప్య ఏవ - పొందకనే, తతః - అంతకంటెను, అధమాం  - అధమమైన, గతిం - గతిని, యాంతి - పొందుచున్నారు.

ఓ అర్జునా ! ఈ రాక్షసప్రకృతిగల మూడులు, నన్ను పొందకయే, ప్రతిజన్మయందును ఆసురీయోనులనే పొందుచు చివరకు అంతకంటెను హీనమైనగతిని పొందుదురు. అనగా ఘోరమైన నరకముల యందు పడెదరు.

త్రివిధం నరకస్యేదం ద్వారం నాశనమాత్మనః !
కామః క్రోధస్తథా లోభః తస్మాదేతత్త్ర యం త్యజేత్ !! 21

త్రివిధం - నరకస్య - ఇదం - ద్వారం - నాశనం - ఆత్మనః
కామః - క్రోధః - తథా - లోభః - తస్మాత్ - ఏతత్ - త్రయం - త్యజేత్ 

ఆత్మనః - తనకు, నాశనం - వినాశనమైనదియు, నరకస్య - నరకమునకు, ద్వారం - ద్వారమైనదియునగు, ఇదం - ఇది, త్రివిధం - మూడు విధములు, కామః - కామము, క్రోధః - కోపము, తథా - అటులనే, లోభః - లోభము, తస్మాత్ - అందువలన, ఏతత్ - ఈ, త్రయం - మూడింటిని, త్యజేత్ - విడువవలయును.

కామక్రోధలోభములు అను ఈ మూడును నరకద్వారములు. అవి ఆత్మ నాశనమునకు కారణములు. మనుజుని అధోగతిపాలుచేయునవి. అనగా మరలా జన్మించేలా చేయుచున్నది కనుక ఈ మూడింటిని త్యజింపవలెను.

ఏతైర్విముక్తః కౌంతేయ తమోద్వారైః త్రిభిర్నరః !
ఆచరత్యాత్మనః శ్రేయః తతో యాతి పరాం గతిమ్ !! 22

ఏతైః - విముక్తః - కౌంతేయ - తమోద్వారైః - త్రిభిః - నరః
ఆచరతి - ఆత్మనః - శ్రేయః - తతః - యాతి - పరాం - గతిం


కౌంతేయ - అర్జునా, తమోద్వారైః - అజ్ఞాన ద్వారములైన, ఏతైః - ఈ, త్రిభిః - మూడింటిచేతను, విముక్తః - విడువబడిన, నరః - నరుడు, ఆత్మనః - తనకు, శ్రేయః - శ్రేయమును, ఆచరతి - ఆచరించుకొనుచున్నాడు, తతః - తదనంతరము, పరాం - పరమమైన, గతిం - మోక్షమును, యాతి - పొందుచున్నాడు.

ఓ అర్జునా ! ఈ మూడు నరకద్వారముల నుండి బయటపడినవాడు శుభకర్మలచే ఆచరించును. అందువలన అట్టివాడు పరమగతిని పొందును. అనగా నన్నే పొందును.

యః శాస్త్రవిధిముత్సృజ్య వర్తతే కామకారతః !
న శ సిద్ధిమవాప్నోతి న సుఖం న పరాం గతిమ్ !! 23

యః - శాస్త్రవిధిం - ఉత్సృజ్య - వర్తతే - కామకారతః
న - సః - సిద్ధిం - అవాప్నోతి - న సుఖం - న - పరాం - గతిం


యః - ఎవడు, శాస్త్రవిధిం - శాస్త్రవిధిని, ఉత్సృజ్య - విడిచి, కామకారతః - కోరిక ననుసరించి, వర్తతే - వర్తించుచున్నాడో, సః - వాడు, సిద్ధిం - సిద్ధిని, న అవాప్నోతి - పొందడు, సుఖం - సుఖమును, న - పొందడు, పరాం - ఉత్తమమైన, గతిం - మోక్షమును, న - పొందడు.

శాస్త్రవిధిని త్యజించి, యథేచ్ఛగా విశృంఖలముగా ప్రవర్తించువాడు సిద్ధిని పొందజాలడు. వానికి ఇహపర లోకసుఖములు లభింపవు. పరమగతియు ప్రాప్తించదు.

తస్మాచ్ఛాస్త్రం ప్రమాణం తే కార్యాకార్యవ్యవస్థితౌ !
జ్ఞాత్వాశాస్త్రవిధానోక్తం కర్మ కర్తుమిహార్హసి !! 24

తస్మాత్ - శాస్త్రం - ప్రమాణం - తే - కార్యకార్యవ్యవస్థితౌ
జ్ఞాత్వా - శాస్త్రవిధానోక్తం - కర్మ - కర్తుం - ఇహ - అర్హసి


తస్మాత్ - అందువలన, తే - నీకు, కార్యాకార్యవ్యవస్థితౌ - కార్యాకార్య నిర్ణయమునందు, శాస్త్రం - శాస్తము, ప్రమాణం - ప్రమాణము, శాస్త్రవిధానోక్తం - శాస్త్రవిధానము నిర్ణయించిన, కర్మ - కర్మమును, జ్ఞాత్వా - తెలిసికొని, ఇహ - ఇచ్చట, కర్తుం - చేయుటకు, అర్హసి - తగియున్నావు.
కర్తవ్యాకర్తములను నిర్ణయించుటకు శాస్త్రమే ప్రమాణము. కనుక శాస్త్రోక్తకర్మలను గూర్చి బాగుగా తెలిసికొని, అట్టి కర్మలను ఆచరింపుము.
ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు
బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే
శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే దైవాసురసంపద్విభాగయోగోనామ
షోడశోధ్యాయః !!

భగవద్గీత చాప్టర్ - 15

అథ పంచదశోధ్యాయః - పురుషోత్తమయోగః
శ్రీభగవాన్ ఉవాచ:-
ఊర్ధ్వమూలమధశ్శాఖమ్ అశ్వత్థం ప్రాహురవ్యయమ్ !
ఛందాంసి యస్య పర్ణాని యస్తం వేద స వేదనిత్ !! 1

ఊర్ధ్వమూలం - అధః శాఖం - అశ్వత్థం - ప్రాహుః - అవ్యయం
ఛందాంసి - యస్య - పర్ణాని - యః - తం - వేద - సః - వేదవిత్


ఊర్ధ్వమూలం - మూలము పైన గలదియు, అధః శాఖం - శాఖలు క్రింద గలదియు, అశ్వత్థం - అశ్వత్థమును, అవ్యయం - నశించని దానినిగ, ప్రాహుః - చెప్పిరి, యస్య - దేనికి, ఛందాంసి - వేదములు, పర్ణాని - ఆకులో, తం - దానిని, యః - ఎవడు, వేదగ్రహించుచున్నాడో, సః - వాడు, వేదవిత్ - వేదార్థమును తెలిసినవాడు.

శ్రీకృష్ణభగవానుడు పలికెను - ఆదిపురుషుడైన పరమేశ్వరుడే మూలముగా, బ్రహ్మయే ముఖ్యశాఖగా, వేదములే ఆకులుగా గల ఈ సంసారరూప - అశ్వత్థవృక్షము శాశ్వతమైనది. ఈ సంసారవృక్షతత్త్వమును మూలసహితముగా తెలిసినవాడు నిజముగా వేదార్థములను తెలిసినవాడు.

అధశ్చోర్థ్వం ప్రసృతాస్తస్య శాఖా
గుణ ప్రవృద్ధా విషయప్రవాలాః !
అధశ్చమూలాన్యనుసంతతాని
కర్మానుబంధీని మనుష్యలోకే !! 2

అధః - చ - ఊర్ధ్వం - ప్రసృతాః - తస్య - శాఖాః - గుణప్రవృద్ధాః - విషయ ప్రవాలాః
అధః - చ - మూలాని - అనుసంతతాని - కర్మానుబంధీని - మనుష్యలోకే


తస్య - దానియొక్క, శాఖాః - కొమ్మలు, గుణప్రవృద్ధాః - గుణములచే వృద్ధినొందియున్నవి, విషయ ప్రవాలాః - విషయములనెడి చిగుళ్ళు గలవి, అధః చ - క్రిందికిని, ఊర్ధ్వం - మీదికిని, ప్రసృతాః - వ్యాపించియున్నవి, మూలాని - వెళ్ళు, కర్మానుబంధీని - కర్మాను బంధము గలవియై, మనుష్యలోకే - మనుష్యలోకమునందు, అధః చ - క్రిందను, అనుసంతతాని - విస్తరించియున్నవి.

ఈ సంసారవృక్షమును త్రిగుణములనెడి జలములు తడుపుచుండును. ఆ జలములచే వృద్ధిపొందు శాఖలే దేవమనుష్యతిర్యోగ్యనులలో జన్మించు ప్రాణులు, చిగుళ్లే విషయభోగములు. ఈ శాఖముల, చిగుళ్ళు  సర్వత్ర వ్యాపించి యున్నవి.మనుజులను కర్మానుసారముగా బంధించు అహంకార మమకార వాసనలనెడి వేర్లు, ఊడలు అన్నిలోకములలోను క్రింద, పైన వ్యాపించి ఉన్నవి.

న రూపమస్యేహ తథోపలభ్యతే
నాంతో న చాదిర్న చ సంప్రతిష్ఠా !
అశ్వత్థమేనం సువిరూఢమూలమ్
అసంగశస్త్రేణ ధృఢేన ఛిత్త్వా !! 3

న - రూపం - అస్య - ఇహ - తథా - ఉపలభ్యతే - న - అంతః - న - చ - ఆదిః - న - చ - సంప్రతిష్ఠా
అశ్వత్థం - ఏనం - సువిరూఢమూలం - అసంగశస్త్రేణ - ధృఢేన - ఛిత్వా


ఇహ - ఈ లోకమునందు, అస్య - ఈ అశ్వత్థ వృక్షమునకు, రూపం - స్వరూపము, న ఉపలభ్యతే - పొందశక్యము గాదు, తథా - అలాగుననే, ఆదిః న - ఆది తెలియకున్నది, అంతః చ న - అంతము తెలియకున్నది, సంప్రతిష్ఠా న చ - స్థితియును తెలియకున్నది, సువిరూఢమూలం - పాతుకొన్న వేళ్ళుగల, ఏనం - ఈ, అశ్వత్థం - అశ్వత్థమును, దృఢేన - ధృడమైన, అసంగ శాస్త్రేణ - అసంగ శస్త్రముచే, ఛిత్వా - చేధించి,

ఈ సంసార వృక్షమును బాగుగా పరిశీలించి చూచినచో ఇందు వర్ణింపబడిన రీతిగా లభ్యము గాదు. ఇది ఆదియు, అంతము, సరియైన స్థితియు లేనిది. కనుక అహంకారమమ కారవాసనారూపములైన దృఢమైన వేర్లు, ఊడలు గల ఈ సంసారరూప - అశ్వత్థవృక్షమును సునిశితమైన విరాగ్యమనెడి శస్త్రముతో ఖండించి.... 

తతః పదం తత్పరిమార్గితవ్యం
యస్మిన్ గతా న నివర్తంతి భూయః !
తమేవ చాద్యం పురుషం ప్రపద్యే
యతః ప్రవృత్తిః ప్రసృతా పురాణీ !! 4

తతః - పదం - తత్ - పరిమార్గితవ్యం - యస్మిన్ - గతాః - న - నివర్తంతి - భూయః
తం - ఏవ - చ - ఆద్యం - పురుషం - ప్రపద్యే - యతః - ప్రవృత్తిః - ప్రసృతా - పురాణీ


తతః - తరువాత, యస్మిన్ - దేనియందు, గతాః - మరలినవారు, భూయః - మరల, న నివర్తంతి - మరలరో, యతః - ఎవనివలన, పురాణీ - అనాదియైన, ప్రవృత్తిః - ప్రవృత్తి, ప్రసృతా - వ్యాప్తమైనదో, ఆద్యం - ఆద్యుడైన, తం - ఆ, పురుషం ఏవ చ - పురుషుడగు నారాయణునే, ప్రపద్యే - శరణు పొందుచున్నాను, తత్ - ఆ, పదం -  స్థానము, పరిమార్గితవ్యం - అన్వేషించదగినది.

అనంతరము ఆ పరమపదరూపుడైన పరమేశ్వరుని సర్వతోముఖముగ అన్వేషింపవలెను. ఈ పరమపదమును చేరిన పురుషులు ఈ జగత్తునకు మరలరారు. అట్టి పరమేశ్వరుని నుండియే ఈ సనాతనమైన సంసారవృక్షపరంపర విస్తరించియున్నది. అట్టి పరమాత్ముని శరణుపొంది, దృఢనిశ్చయముతో ఆ పరమేశ్వరుని సదా మనన, నిదిధ్యాసాదులు చేయవలెను.
నిర్మానమోహా జితసంగదోషా
అధ్యాత్మనిత్యా వినివృత్తకామాః !
ద్వంద్వైర్విముక్తాః సుఖదుఃఖసంజ్ఞైః
గచ్ఛంత్యమూఢాః పదమవ్యయం తత్ !! 5

నిర్మానమోహాః - జితసంగదోషాః - అధ్యాత్మనిత్యాః - వినివృత్త కామాః
ద్వంద్వైః - విముక్తాః - సుఖదుఃఖ సంజ్ఞైః - గచ్ఛంతి - అమూఢాః - పదం - అవ్యయం - తత్


నిర్మానమోహాః - అభిమానము మోహము లేనివారును, జితసంగదోషాః - సంగత్వ దోషమును జయించినవారు, అధ్యాత్మ నిత్యాః - ఆత్మజ్ఞానము కలవారును, వినివృత్త కామాః - కామములను త్యజించినవారు,సుఖదుఃఖసంజ్ఞైః - సుఖదుఃఖరూపములైన, ద్వంద్వైః - ద్వంద్వములచేత, విముక్తాః - విముక్తులగు, అమూఢాః జ్ఞానులు, అవ్యయం - నశించని, తత్ - ఆ, పదం - పదమును, గచ్చంతి - పొందుచున్నారు.

దురాభిమానమును, మోహమును వదిలిపెట్టినవారు, ఆసక్తియను దోషమును జయించినవారును, ప్రాపంచికవాంఛలవదిలినవారు పరమాత్మ స్వరూపము నందు నిత్యము చలించువారు, సుఖదుఃఖాదిద్వంద్వముల నుండి విముక్తులైన వారును అగు జ్ఞానులు శాశ్వతమైన ఆ పరమపదమును పొందుదురు.

న తద్భావసయతే సూర్యో న శశాంకో న పావకః !
యద్గత్వాన నివర్తంతే తద్దామ పరమం మమ !! 6

న - తత్ - భాసయతే - సూర్యః - న - శశాంకః - న - పావకః
యత్ - గత్వా - న - నివర్తంతే - తత్ - ధామ - పరమం - మమ 


యత్ - దేనిని, గత్వా - పొంది, న నివర్తంతే - తిరిగి రారో, తత్ - అది, సూర్యః - సూర్యుడు, న భాసయతే - ప్రకాశింప జేయజాలడు, పావకః - అగ్ని, న భాసయతే - ప్రకాశింపజేయజాలడు, తత్ - అది, మమ - నాయొక్క, పరమం - ఉత్తమమైన, ధామ - ధామము.

స్వయంప్రకాశస్వరూపమైన ఆ పరమాత్మను సూర్యుడు గాని, చంద్రుడుగాని, అగ్నిగాని ప్రకాశింపజేయజాలరు. అట్టి పరంధామమును చేరిన పుణ్యాత్ములు మరల ఈ జగత్తున ప్రవేశింపరు.
మమైవాంశో జీవలోకే జీవభూతః సనాతనః !
మనఃషష్ఠానీంద్రియాణి ప్రకృతిస్థాని కర్షతి !! 7

మమ - ఏవ - అంశః - జీవలోకే - జీవభూతః - సనాతనః
మనః షష్ఠాని - ఇంద్రియాణి - ప్రకృతిస్థాని - కర్షతి


సనాతనః - శాశ్వతమైన, మమ ఏవ - కేవలం నా యొక్క, అంశః - అంశము, జీవభూతః - జీవుడై, జీవలోకే - జీవలోకము నందు, ప్రకృతి స్థాని - ప్రకృతియందున్న, మనః షష్ఠాని - మనస్సుతో కూడి ఆరుయైన, ఇంద్రియాణి - ఇంద్రియములను, కర్షతి - ఆకర్షించుచున్నది.

ఈ దేహమునందున్న సనాతనమైన జీవాత్మ నా అంశయే. అది ప్రకృతియందు స్థితములైన మనస్సు ఇంద్రియములను శబ్దాది విషయముల ద్వారా తనవైపు ఆకర్షించును.

శరీరం యదవాప్నోతి యచ్చాప్యుత్క్రామతీశ్వరః !
గృహీత్వైతానిసంయాతివాయుర్గంధానివాశయాత్ !! 8

శరీరం - యత్ - అవాప్నోతి - యత్ - చ - అపి - ఉత్క్రామతి - ఈశ్వరః
గృహీత్వా - ఏతాని - సంయాతి - వాయుః - గంధాన్ - ఇవ - ఆశయాత్


ఈశ్వరః - ఈశ్వరుడు, యత్ - ఎప్పుడు, శరీరం - శరీరమును, అవాప్నోతి - పొండుచున్నాడో, యత్ చ అపి - ఎప్పుడు, ఉత్క్రామతి - విడుచుచున్నాడో, వాయుః - గాలి, ఆశయాత్ - సౌరభస్థానము నుండి, గంధాన్ ఇవ - గంధమువలె, ఏతాని - ఈ ఇంద్రియములను, గృహీత్వా - గ్రహించి, సంయాతి - వెలువడు చున్నాడు.

వాయువు వాసనలను ఒకచోటినుండి మఱియొకచోటికి తీసికొని పోయినట్లుగా దేహాడులకు స్వామియైన జీవాత్మ ఒక శరీరమును త్యజించునపుడు, మనస్సును ఇంద్రియములను గ్రహించి, వాటితో గూడ మరొక శరీరమును పొందును.

శ్రోత్ర్రం చక్షుః స్పర్శనం చ రసనం ఘ్రాణమేవ చ !
అధిష్ఠాయ మనశ్చాయం విషయానుపసేవతే !! 9

శ్రోత్రం - చక్షుః - స్పర్శనం - చ - రసనం - ఘ్రాణం - ఏవ - చ
అధిష్ఠాయ - మనః - చ - అయం - విషయాన్ - ఉపసేవతే


అయం - ఈ, శ్రోత్రం - చెవిని, చక్షుః - కంటిని, స్పర్శనం చ - చర్మమును, రసనం - నాలుకను, ఘ్రాణం ఏవ చ - ముక్కును, మనః చ - మనస్సును, అధిష్ఠాయ - అధిష్టించి, విషయాన్ - విషయములను, ఉపసేవతే - అనుభవించుచున్నాడు.

ఈ జీవాత్మ పంచేంద్రియములను, మనస్సును ఆశ్రయించి, శబ్దాది విషయములను అనుభవించును.

ఉత్క్రామంతం స్థితం వాపి భుంజానం వా గుణాన్వితమ్ !
విమూఢాః నానుపశ్యంతి పశ్యంతి జ్ఞానచక్షుషః !! 10

ఉత్క్రామంతం - స్థితం - వా -  అపి - భుంజానం - వా - గుణాన్వితం
విమూఢాః - న - అనుపశ్యంతి - పశ్యంతి - జ్ఞానచక్షుషః

ఉత్క్రామంతం - వెడలునట్టి వానినిగాని, స్థితం వా అపి - ఉన్నవానిని గాన, భుంజానం వా - అనుభవించుచున్న వానినిగాని, గుణాన్వితం - గుణములతో గూడిన వానిని, విమూఢాః అజ్ఞానులు, న అనుపశ్యంతి - చూడజాలరు, జ్ఞానచక్షుషః - జ్ఞానదృష్టిగలవారు, పశ్యంతి - చూచుకున్నారు.

జీవాత్మ శరీరమును త్యజించునప్పుడును, శరీరమునందు స్థితుడై యున్నప్పుడును, విషయభోగములను అనుభవించు చున్నప్పుడును, త్రిగుణములతో కూడియున్నప్పుడును అజ్ఞానులు తెలిసికోనలేరు. కేవలము వివేకశీలురైన జ్ఞానులే తమ జ్ఞాననేత్రములవలన స్వస్వరూపమును తెలిసికొనుచున్నారు.

యతంతో యోగినశ్చైవం పశ్యంత్యాత్మన్యవస్థితమ్ !
యతంతోప్యకృతత్మానో నైనం పశ్యంత్యచేతసః !! 11

యతంతః - యోగినః - చ - ఏనం - పశ్యంతి - ఆత్మని - అవస్థితం
యతంతః - అపి - అకృతాత్మానః - న - ఏనం - పశ్యంతి - అచేతసః

యోగినః - యోగులు, యతంతః - సదా అభ్యాసపరులై, ఆత్మని - ఆత్మయందు, అవస్థితం - ఉన్నటువంటి, ఏనం - ఈ పరమాత్మను, పశ్యంతి - చూచుచున్నారు, అకృతాత్మనః - ఆత్మజ్ఞానము లేని, అచేతసః - అవివేకులు, యతంతః అపి - అభ్యాస పరులైనను, ఏనం - ఈ పరమాత్మను, నచ పశ్యంతి - చూడజాలరు.

అంతః కరణశుద్ధిగలయోగులు తమహృదయముల యందున్న ఈ ఆత్మతత్త్వమును ప్రయత్నించి తెలిసికొనగలరు. కాని అంతఃకరణశుద్ధిలేని అజ్ఞానులు ఎంతగా ప్రయత్నించియు, ఈ ఆత్మను తెలిసికొనజాలరు.

యదాదిత్యగతం తేజో జగద్భాసయతేఖిలమ్ !
యచ్చంద్రమసి యచ్చాగ్నౌ తత్తేజో విద్ధి మామకమ్ !! 12

యత్ - ఆదిత్యగతం - తేజః - జగత్ - భాసయతే - అఖిలం
యత్ - చంద్రమసి - యత్ - చ - అగ్నౌ - తత్ - తేజః - విద్ధి - మామకం


యత్ - ఏ, తేజః - తేజస్సు, ఆదిత్యగతం - సూర్యునియందు ఉన్నదియై, అఖిలం - సమస్తమైన, జగత్ - జగత్తును, భాసయతే - ప్రకాశింపజేయుచున్నదో, తత్ - ఆ, తేజః - తేజస్సును, మామకం - నా సంబంధమైన దానినిగ, విద్ధి - తెలిసికొనుము.

సర్వజగత్తును ప్రకాశింపజేయు సూర్యునితేజస్సును, అటులనే చంద్రునితేజస్సును, అగ్నితేజస్సును నాతేజస్సేయని తెలిసికొనుము.

గామావిశ్య చ భూతాని ధారయామ్యహమోజసా !
పుష్ణామి చౌషదీః సర్వాః సోమో భూత్వా రసాత్మకః !! 13

గాం - ఆవిశ్య - చ - భూతాని - ధారయామి - అహం - ఓజసా
పుష్ణామి - చ - ఓషధీః - సర్వాః - సోమః - భూత్వా - రసాత్మకః


అహం - నేను, గాం - భూమిని, ఆవిశ్య - భూతాని - భూతములను, ఓజసా - శక్తిచేతను, ధారయామి చ - ధరించుచున్నాను, రసాత్మకః - రస స్వరూపుడగు, సోమః - చంద్రుడను, భూత్వా - అయి, సర్వాః -  సమస్తమైన, ఓషధీః - ఓషదులను, పుష్ణామి - పోషించుచున్నాను.

భూమియందు ప్రవేశించి, నేను నా శక్తిద్వారా సకల భూతములను ధరించి, పోషించుచున్నాను. రసస్వరూపుడనై - అనగా అమృతమయుడైన చంద్రుడనై ఓషదులకు అనగా వనస్పతులన్నింటికిని, పుష్టిని చేకూర్చుచున్నాను.

అహం వైశ్వానరో భూత్వాప్రాణినాం దేహమాశ్రితః !
ప్రాణాపానస మాయుక్తః పచామ్యన్నం చతుర్విధమ్ !! 14

అహం - వైశ్వానరః - భూత్వా - ప్రాణినాం - దేహం - ఆశ్రితః
ప్రాణాపాన సమాయుక్తః - పచామి - అన్నం - చతుర్విధం


అహం - నేను, వైశ్వానరః జఠరాగ్ని, భూత్వా - అయి, ప్రాణినాం - ప్రాణుల యొక్క, అహం - నేను, విశ్వానరః - జఠరాగ్ని, భూత్వా - అయి, ప్రాణినాం - ప్రాణుల యొక్క, దేహం - దేహమును, ఆశ్రితః - ఆశ్రయించిన వాడనగుచు, ప్రాణాపాన సమాయుక్తః - ప్రానాపానాది వాయువులతో కూడినవాడనై, చతుర్విధం - నాలుగు విధములైన, అన్నం - అన్నమును, పచామి - పచనము చేయుచున్నాను.

నేనే ప్రాణాపానసంయుక్తమైన వైశ్వానరుడు అనే అగ్ని రూపములో సర్వప్రాణుల శరీరములయందుండి నాలుగు విధములైన ఆహారములను జీర్ణము చేయుచుందును.

సర్వస్య చాహం హృది సన్నివిష్టో
మత్తః స్మృతిర్ జ్ఞానమపోహనం చ !
వైదైశ్చ సర్వైరహమేవ వేద్యో
వేదాంతకృద్వేదవిదేవ చాహమ్ !! 15

సర్వస్య - చ - అహం - సంనివిష్టః - మత్తః - స్మృతిః - జ్ఞానం - అపోహనం - చ
వేదైః - చ - సర్వైః - అహం - ఏవ - వేద్యః - వేద్యాంతకృత్ - వేదవిత్ - ఏవ - చ - అహం


అహం - నేను, సర్వస్య చ - సమస్త ప్రాణులయొక్క, హృది - హృదయమునందు, సంనివిష్టః - ఉన్నవాడును, మత్తః - నావలన, స్మృతిః - జ్ఞాపకశక్తి, జ్ఞానం - జ్ఞానము, అపోహనం చ - మరపును, అహం ఏవ - నేనే, సర్వైః - సమస్తములైన, వేదైః - వేదములచేత, వేద్యః చ - తెలియదగినవాడను, అహం ఏవ - నేనే, వేదాంతకృత్ - వేదాంతకర్తను, వేదవిత్ చ - వేదవిదుడను.

అన్ని ప్రాణుల హృదయములలో అంతర్యామిగా ఉన్నవాడను నేనే. నానుండియే స్మృతి, జ్ఞానము, మరపు కలుగుచున్నవి. వేదముల ద్వారా తెలిసికొనదగిన వాడను నేనే. వేదాంతకర్తను, వేదజ్ఞుడను గూడ నేనే.

ద్వావిమౌ పురుషౌ లోకే క్షరశ్చాక్షర ఏవ చ !
క్షరః సర్వాణి భూతాని కూటస్థోక్షర ఉచ్యతే !! 16

ద్వౌ - ఇమౌ - పురుషౌ - లోకే - క్షరః - చ - అక్షరః - ఏవ - చ
క్షరః - సర్వాణి - భూతాని - కూటస్థః - అక్షరః - ఉచ్యతే


లోకే - లోకమునందు, క్షరః చ - క్షరుడును, అక్షరః ఏవ చ - అక్షరుడును, ఇమౌ - ఈ, ద్వౌ -ఇరువురు, పురుషౌ - పురుషులు, సర్వాణి - సమస్తమైన, భూతాని - భూతములు, క్షరః - క్షరమనియు, అక్షరః - అక్షరుడగు పురుషుడు, కూటస్థః - జీవుడనియు, ఉచ్యతే - చెప్పబడుచున్నాడు.

ఈ లోకమునందు క్షరుడు (నశ్వరుడు ), అక్షరుడు (వినాశనము లేనివాడు) అని పురుషులు రెండు విధముగా గలరు. సకల ప్రాణులశరీరములు నశ్వరములు. జీవాత్మ నాశరహితుడు.

ఉత్తమః పురుషస్త్వన్యః పరమాత్మేత్యుదాహృతః !
యో లోకత్రయమావిశ్వ బిభరత్యవ్యయ ఈశ్వరః !! 17

ఉత్తమః - పురుషః - తు - అన్యః - పరమాత్మా - ఇతి - ఉదాహృతః
యః - లోకత్రయం - ఆవిశ్య - బిభర్తి - అవ్యయః - ఈశ్వరః


యః - ఎవడు, అవ్యయః - అవినాశియు, ఈశ్వరః - ఈశ్వరుడు, లోకత్రయం - మూడులోకములను, ఆవిశ్య - ప్రవేశించి, బిభర్తి - భరించుచున్నాడో, అన్యః తు - ఇతరుడైన, పురుషః - పురుషుడు, ఉత్తమః - ఉత్తముడు, పరమాత్మా ఇతి - పరమాత్మయని, ఉదాహృతః - చెప్పబడుచున్నాడు.

పై ఇద్దరికంటెను ఉత్తముడైన పురుషుడు వేరైనవాడొకడు కలడు. అతడే నాశరహితుడైన పరమేశ్వరుడు, పరమాత్మ.అతడు మూడులోకములయందును ప్రవేశించి, అందరిని భరించి పోషించుచున్నాడు.

యస్మాత్ క్షరమతీతో హమ్ అక్షరాదపి చోత్తమః !
అతోస్మి లోకే వేదే చ ప్రథితః పురుషోత్తమః !! 18

యస్మాత్ - క్షరం - అతీతః - అహం - అక్షరాత్ - అపి - చ - ఉత్తమః
అతః - అస్మి - లోకే - వేదే - చ - ప్రథితః - పురుషోత్తమః


అహం - నేనే, యస్మాత్ - ఎందువలన, క్షరం - క్షరమునకు, అతీతః - అతీతుడనో, అక్షరాత్ అపి చ - అక్షరము కన్నను, ఉత్తమః - శ్రేష్ఠుడనో, అతః - అందువలన, లోకే - లోకమునందును, వేదే చ - వేదమునందును, పురుషోత్తమః - పురుషోత్తముడని, ప్రథితః - ప్రసిద్ధుడను, అస్మి - అయితిని.

నశ్వరమగు క్షేత్రము కంటెను నేను సర్వదా అతీతుడను. నాశరహితమైన జీవాత్మ కంటెను ఉత్తముడను. కనుక ఈ జగత్తునందును పురుషోత్తముడనని ప్రసిద్ధికెక్కెతిని.

యో మామేవమసమ్మూఢో జానాతి పురుషోత్తమమ్ !
స సర్వవిద్భజతి మాం సర్వభావేన భారత !! 19

యః - మాం - ఏవం - అసమ్మూఢః - జానాతి - పురుషోత్తమం
స - సర్వవిత్ - భజతి - మాం - సర్వభావేన - భారత 

భారత - అర్జునా, యః - ఎవడు, అసమ్మూఢః - జ్ఞానియై, మాం - నన్ను, ఏవం - ఇట్లు, పురుషోత్తమం - పురుషోత్తమునిగ, జానాతి - తెలిసికొనుచున్నాడో, సః - వాడు, సర్వవిత్ - సర్వము తెలిసినవాడై, సర్వభావేన - సమస్త భావములచేత, మాం - నన్ను, భజతి - భజించుచున్నాడు.

ఓ అర్జునా ! జ్ఞానియైనవాడు ఈ విధముగా నన్ను తత్త్వతః పురుషోత్తమునిగా ఎరుంగును. సర్వజ్ఞుడైన అతడు వాసుదేవడనైన నన్నే నిరంతరము పరమేశ్వరునిగా భజించును.

ఇతి గుహ్యతమం శాస్త్రమ్ ఇదముక్తం మాయానఘ !
ఏతద్ బుద్ధ్యా బుద్ధిమాన్ స్యాత్ కృతకృత్యశ్చ భారత !! 20

ఇతి - గుహ్యతమం - శాస్త్రం - ఇదం - ఉక్తం - మయా - అనఘ
ఏతత్ - బుద్ధ్వా - బుద్ధిమాన్ - స్యాత్ - కృతకృత్యః - చ - భారత


అనఘ - పపరహితుడా, భారత - అర్జునా, మయా - నాచేత, ఇదం - ఈ, గుహ్యతమం - అతిరహస్యమైనటువంటి, శాస్త్రం - యోగశాస్త్రము, ఇతి - ఇటుల, ఉక్తం - చెప్పబడినది, ఏతత్ - దేనిని, బుద్ధ్వా - తెలిసికొని, బుద్ధిమాన్ - బుద్ధిమంతుడును, కృతకృత్యఃచ - కృతకృత్యుడును, స్యాత్ - అగును.

ఓ పుణ్యపురుషా ! ఓ అర్జునా ! అత్యంతము రహస్యమైన ఈ శాస్త్రమును ఈ విధముగా నీకు తెలిపితిని. దీని తత్త్వమును తెలిసికొనిన మనుష్యుడు జ్ఞానియై కృతార్థుడు కాగలడు.
ఓం తత్సదితిశ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు
బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగాశాస్త్రే
శ్రీకృష్ణార్జున సంవాదే పురుషోత్తమయోగోనామ
పంచదశోధ్యాయః !!